Αρχείο ετικέτας τηλεκπαίδευση

Το βίντεο με όλη την εκδήλωση “Φόβος και μοναξιά πίσω από τις οθόνες”, μια συζήτηση για τις ψυχολογικές επιπτώσεις της καραντίνας στα παιδιά, τους έφηβους και τις έφηβες

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 4 Απρίλη η διαδικτυακή εκδήλωση “Φόβος και μοναξιά πίσω από τις οθόνες”, μια συζήτηση για τις ψυχολογικές επιπτώσεις της καραντίνας στα παιδιά, τους έφηβους και τις έφηβες, του Συλλόγου Εκπ/κών ΠΕ «Ηρώ Κωνσταντοπούλου» και της ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής. Οι εξαιρετικές τοποθετήσεις των εισηγητών, της Δούκα Ευαγγελίας, εκπαιδευτικό και ψυχολόγο-ψυχοθεραπεύτρια, της κ. Ατσαλάκη Αμαλίας, Δόκτορα Κλινικής Ψυχολογίας– ψυχοθεραπεύτρια, Επιστημονική συνεργάτιδα του τμήματος Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου, του κ. Νικολαΐδη Γιώργου,  Ψυχίατρου και Δ/ντή της Δ/νσης Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού (ΙΥΠ), και της συναδέλφισσας Φρυδά Λίτσα, εκπαιδευτικό και μέλος στο ΚΕΜΕΤΕ/ΟΛΜΕ, φώτισαν όλες τις πλευρές του ζητήματος της ψυχικής υγείας στην περίοδο της πανδημίας, τις συνέπειες του εγκλεισμού και της καθήλωσης των παιδιών μπροστά από τις οθόνες τόσο για την παρακολούθηση της τηλε-«εκπαίδευσης» αλλά και για κάθε πτυχή της καθημερινότητάς τους πλέον.

Ανοίγοντας τη συζήτηση η Δούκα Ευαγγελία ανέφερε χαρακτηριστικά: «Αν η καραντίνα συνεχιστεί δεν θα συζητάμε μόνο για το τι θα κάνουν τα παιδιά μας μα θα συζητάμε για το αν θα έχει να φάει η οικογένειά μας» μου είπε μία μητέρα». Στη Δυτική Αττική, μια περιοχή που γνωρίζει την αγωνία για την υγεία, τη φτώχεια και την ανεργία πριν ακόμη την πανδημία, μια περιοχή που ως και ολόκληρα τμήματα σχολείων μας, δίχως τα αναγκαία μέσα, απέχουν από την πολυδιαφημιζόμενη τηλε-«εκπαίδευση», με εκατοντάδες παιδιά να έχουν πεταχτεί κυριολεκτικά εκτός σχολείου ένα χρόνο τώρα, αναρωτιόμαστε πως το βαρύ αυτό αποτύπωμα του κλειστού σχολείου θα είναι καθοριστικό όχι μόνο για τη σχολική τους πορεία μα και για όλη τη ζωή τους. Θλίψη και αγωνία από την πλευρά των εκπαιδευτικών καθώς μετράμε ήδη πολλαπλές συνέπειες για τους μαθητές μας αυτούς που έχουμε χάσει μαζί τους για μήνες την επαφή, αλλά και αυτούς που εμφανίζονται κουρασμένοι από την μοναξιά, πίσω από τις οθόνες, έχοντας χάσει τη χαρά των σχέσεων, της συνομιλίας, του παιχνιδιού.  «Χάσαμε τα παιδιά μας» μας λένε οι εκπαιδευτικοί των σχολείων μας, και κυρίως αυτών με roma μαθητές, που βλέπουν τους κόπους χρόνων να πηγαίνουν χαμένοι χωρίς καμιά απάντηση στα έγγραφα που στέλνονται από ΙΕΠ και Υπουργείο».

Στη συνέχεια, η κ. Ατσαλάκη Αμαλία επεσήμανε μεταξύ άλλων: «Έρευνες στον αγγλοσαξονικό χώρο για τις επιπτώσεις του εγκλεισμού και της τηλε-«εκπαίδευσης» που ήδη διενεργούνται επισημαίνουν για τα πολύ μικρά παιδιά υποχώρηση στις γλωσσικές δεξιότητες και τις κοινωνικοσυναισθηματικές δεξιότητες». Η απομάκρυνση αυτή των παιδιών από «τους σημαντικούς άλλους» και οι επιπτώσεις της στη ζωή τους έχουν μελετηθεί και σε άλλα πλαίσια με ανησυχητικά αποτελέσματα, τα οποία ήδη παρατηρούνται τόσο στα μικρά παιδιά όσο και στους εφήβους.» Περιέγραψε ακόμη πολύ αναλυτικά πώς και γιατί τόσο τα παιδιά όσο και οι έφηβοι είναι πιο ευάλωτοι στη συνθήκη του εγκλεισμού και της τηλεκπαίδευσης, παρά τη φαινομενική τους ικανότητα να χειρίζονται ψηφιακά τα διάφορα μέσα. Εντούτοις συνεχίζει  «δεν αρκεί για τα παιδιά η πρόσβαση στην οθόνη, δε συνιστά αυτό εκπαίδευση, η έλλειψη αυτή της φυσικής ζωντανής παρουσίας που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της απαιτητικής διαδικασίας της μάθησης έχει βαρυσήμαντες συνέπειες σε όλους, ειδικότερα βέβαια, στα παιδιά ευάλωτων κοινωνικών ομάδων τα οποία έχουν στην ουσία αποκλειστεί.»

Ακολούθησε η εισήγηση του κ. Νικολαΐδη Γιώργου ο οποίος τόνισε: «Βιώνουμε το εξής παράδοξο. Το φάρμακο αποδεικνύεται πιο θανατηφόρο από την αρρώστια για την οποία δίνεται. Το μέγεθος δηλαδή των επιπτώσεων στα παιδιά εντοπίζεται στα μέτρα που λήφθηκαν και όχι εξαιτίας της ίδιας της πανδημίας αυτής καθεαυτής. Μέτρα που συνιστούν πολλαπλή παραβίαση των δικαιωμάτων των παιδιών». « …Ανησυχία προκαλούν και όσα δεν θα εκδηλωθούν με μορφή μειζόνων αγχωδών διαταραχών  απαραίτητα, μα σχετίζονται με όσα θα αλλάξουν στην ψυχική ζωή και τη σύναψη σχέσεων σε μια γενιά που μεγαλώνει σε αυτή τη συνθήκη κατά την οποία το βασικό μήνυμα που εκπέμπει η δημόσια αφήγηση είναι πως «ο άλλος άνθρωπος είναι δυνητικά για σένα θανάσιμη απειλή» ή και ότι εσύ ο ίδιος μπορεί να γίνεις απειλή για τους αγαπημένους σου. … Υπάρχει μεγάλη αγωνία για το πώς αυτή η αφήγηση του «μακριά από τον άλλο» με την οποία ποτίζεται μια ολόκληρη γενιά θα επιδράσει μακροπρόθεσμα στη δυνατότητά της να συνάπτει σχέσεις, να κάνει πράγματα με άλλους ανθρώπους που να έχουν νόημα και να δίνουν και νόημα στη ζωή του καθενός.»

Κλείνοντας τον κύκλο των εισηγήσεων, η Φρυδά Λίτσα συμπλήρωσε εξαιρετικά όσα αναλύθηκαν με δεδομένα ερευνών πάνω στα αποτελέσματα της τηλε-«εκπαίδευσης», το πώς η αυτή η διαδικασία συνδέεται με αύξηση σχολικής διαρροής πλήττοντας με δυσανάλογο τρόπο τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, οξύνοντας τις ήδη υπάρχουσες εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανισότητες,  ενώ εύγλωττα είναι τα αποτελέσματα μελετών και ερευνών που παρουσίασε, οι οποίες ήδη διενεργούνται και στην Ελλάδα και σύντομα θα δημοσιοποιηθούν, πως η τηλεκπαίδευση και η αποστασιοποίηση που συντελείται πλήττει σοβαρά τόσο τη μάθηση όσο και τους μαθητές (τόσο μαθησιακά, όσο και ψυχοκοινωνικά).

Μεταξύ άλλων οι ομιλητές συμφώνησαν πως «Σε μια συνθήκη που ήδη μας ανησυχούσε η υποκατάσταση του φυσικού κόσμου από τον ψηφιακό για τα παιδιά και τους εφήβους, η παρούσα συγκυρία της νεοκανονικότητας της τηλεκπαίδευσης, της τηλεργασίας, της τηλεψυχαγωγίας, φαίνεται πως τους ωθεί να βυθίζονται ακόμη περισσότερο στο διαδίκτυο σε μια προσπάθειά τους να βρουν εκεί αντισταθμιστικά ό,τι δεν έχουν στη ζωή τους. Το αίσθημα του ανήκειν.  Αφού μάλιστα τους έχει απαγορευτεί η κοινωνική επαφή.…»

Ενώ δε θα μπορούσε να λείπει και η αναφορά στους εκπαιδευτικούς για το πώς το βιώνουν. «Συναισθήματα ματαίωσης και απογοήτευσης και για μας τους εκπαιδευτικούς. Καθημερινά στηρίζουμε την τηλε-«εκπαίδευση», βιώνοντας εσωτερικές συγκρούσεις, αφού καλούμαστε να προχωράμε κανονικά αγνοώντας πως κάποια παιδιά μας, κομμάτι της τάξης μας λείπουν. Σαν να μην υπήρχαν ποτέ στην τάξη

Η πολύ ενδιαφέρουσα και πλούσια συζήτηση έκλεισε με την κοινή διαπίστωση πως ένα από τα βασικά ζητούμενα της περιόδου είναι τα ανοιχτά και ασφαλή σχολεία! Για να μπορούμε να μιλάμε για μια γενιά με μέλλον. Να ανοίξουν τα σχολεία με όλους αυτούς τους όρους που προτείνουμε πριν να μετράμε μια γενιά εθισμένη στις οθόνες, με ταμπέλες όπως αυτή του «αποτυχημένου» ή του «απροσάρμοστου» που μαζί με την απαξίωση του webex θα έχει απαξιώσει τα κίνητρα για την ίδια τη γνώση, τα κίνητρα για την ίδια τη ζωή.

Με την υποχρέωση όλων μας, όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε, πρώτα και κύρια εμάς ως εκπαιδευτικούς η ματιά μας να στραφεί σε αυτό το 2, το 5, το 10 τοις εκατό των παιδιών που η τηλε-«εκπαίδευση» τα έχει αφήσει στο περιθώριο, παιδιά με ονοματεπώνυμο, που αντίθετα με την πολιτική των αρίστων του υπουργείου, για μας είναι παιδιά που έχουν θέση στην κοινωνία και την μόρφωση.

Και με την ελπίδα, τη δύναμη και την αυτοπεποίθηση ότι ο συλλογικός αγώνας, οι διαδρομές και οι κινητοποιήσεις του επόμενου διαστήματος θα συμβάλλουν στο να επικρατήσει η ζωή κι όχι ο θάνατος!

Δείτε παρακάτω όλη την εκδήλωση:

Νέο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο Πέμπτη 1 Απρίλη 1μμ στα Προπύλαια

1-4 ώρες στάση εργασίας από το Σύλλογο

Κλείνουμε ένα χρόνο πανδημίας και η κυβέρνηση συνεχίζει να λειτουργεί εγκληματικά για τη δημόσια υγεία, την παιδεία, την εργασία και τις κοινωνικές ανάγκες. Κρατά σε συνθήκες εγκλεισμού την κοινωνία, δεν παίρνει κανένα μέτρο αποσυμφόρησης στα μέσα μαζικής μεταφοράς που χρησιμοποιούν οι εργαζόμενοι, δεν ενισχύει το δημόσιο σύστημα υγείας με ΜΕΘ και εξοπλισμό ούτε προβαίνει στις απαραίτητες προσλήψεις για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης, αλλά και την επίταξη ΤΩΡΑ όλων των ιδιωτικών κλινικών και νοσοκομείων χωρίς αποζημίωση στους ιδιοκτήτες τους!

Συγχρόνως εξακολουθεί να μην παίρνει κανένα μέτρο για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων. Ως σύλλογος έχουμε διατυπώσει επανειλημμένα και παλεύουμε για την υλοποίηση των αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος:

Απαιτούμε το άνοιγμα όλων των σχολείων με όλα τα μέτρα προστασίας. Μέχρι την πλήρη ικανοποίηση των αιτημάτων των εκπαιδευτικών, απαιτούμε ΤΩΡΑ μείωση του αριθμού των μαθητών, να μοιραστούν τα τμήματα στη μέση και μέχρι το ανώτερο 12-15 μαθητές ανάλογα με τα τ.μ. των αιθουσών ώστε να τηρούνται οι αποστάσεις, με αξιοποίηση όλων των τρόπων για την πραγματοποίηση ενός τέτοιου σχεδιασμού (πχ εύρεση διαθέσιμων νέων αιθουσών, εκ περιτροπής λειτουργία, μείωση της ύλης και καθημερινό πρωινό μειωμένο ωράριο ώστε να προσέρχονται όλα τα παιδιά κάθε μέρα αλλά σε διαφορετικές ώρες κ.λπ.). Επιπλέον μέτρα για το αερισμό των αιθουσών. Λιγότερος χρόνος παραμονής στις τάξεις. Αύξηση του χρόνου διαλείμματος. Οποιαδήποτε πρόταση να πραγματοποιηθεί μετά από διάλογο με την εκπαιδευτική κοινότητα και το γονεϊκό κίνημα.

Οι μαθητές/τριες και οι εκπαιδευτικοί από τον περσινό Μάρτιο βιώνουν την κόπωση, το άγχος, την κοινωνική απομόνωση και την ένταση των ταξικών φραγμών με την εξ αποστάσεως «εκπαίδευση». Το παραπάνω περιβάλλον στην περιοχή μας έρχεται να συμπληρωθεί και με άλλη μια σκληρή, αποκαρδιωτική πραγματικότητα.  Στα σχολεία με πληθυσμούς ΡΟΜΑ το ποσοστό της συμμετοχής στη σύγχρονη εξ αποστάσεως «εκπαίδευση» αγγίζει το εξωφρενικό ποσοστό κάτω του 1%! Για τα παιδιά αυτά η γνώση έγινε πολυτέλεια! Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού υπάρχουν και είναι στα σχολεία που δουλεύουμε. Είναι παιδιά με ονόματα, με χαμόγελα, με ελπίδες, που το σύστημα των αρίστων το βολεύει να μείνουν στο περιθώριο.

Το δηλώσαμε και θα συνεχίζουμε να το δηλώνουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Η τηλε- «εκπαίδευση» δεν είναι εκπαίδευση, τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δια ζώσης μαθησιακή διαδικασία! Το σχολείο είναι χώρος κοινωνικοποίησης, κοινωνικής μάθησης, δημιουργίας σχέσεων εμπιστοσύνης, βρίσκουν χώρο και εκφράζονται μαθητικά «λάθη», πειραματισμοί, αυθορμητισμοί, συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν διαφορετικές προσωπικότητες, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ατομικές ελευθερίες και ιδιαιτερότητες. Η έννοια της τάξης και της εκπαιδευτικής σχέσης, βασικών στοιχείων της εκπαίδευσης, διαλύονται. Η τάξη ως σύνολο μαθητών και εκπαιδευτικού, στον ίδιο χώρο, με τα ίδια μέσα, με οικοδόμηση σχέσεων αλληλεπίδρασης, συναισθημάτων και αναζητήσεων αποτελεί αναγκαία συνθήκη για το εκπαιδευτικό έργο, που περιλαμβάνει από τη γνώση μέχρι τη διαμόρφωση δημιουργικών και ενεργών ανθρώπων. Η τηλε-«εκπαίδευση» όχι απλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό, αλλά όταν αντικαθιστά τη ζώσα εκπαίδευση, το τραυματίζει ανεπανόρθωτα.

Με απόλυτο τρόπο στεκόμαστε απέναντι στη πιο επικίνδυνη πτυχή της μονιμοποίησης και νομιμοποίησης του φιάσκου της τηλε- «εκπαίδευσης», αυτής που οδηγεί στην όξυνση των ταξικών ανισοτήτων και του ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΥ αποκλεισμού μαθητ(ρι)ών από την εκπαίδευση. Διαμορφώνονται οι όροι για την συγκρότηση μιας παράλληλης διαδικασίας, κατά παράβαση της Συνταγματικής επιταγής για καθολικά ισότιμη πρόσβαση σε δωρεάν δημόσια παιδεία ΟΛΩΝ των παιδιών. Ενός σχολείου που «υποχρεωτικά» αποκλείει όσους δεν μπορούν, όσους δεν έχουν, όσους δυσκολεύονται! Ένα παράλληλο τηλε-σχολείο που έρχεται να αντικαταστήσει το δημόσιο δωρεάν δια ζώσης!

Η υπουργός Παιδείας με καθυστέρηση 10 μηνών έδωσε στη δημοσιότητα τη σύμβαση με τη Cisco με την οποία αποδεικνύονται τα ψεύδη περί  δωρεάν παροχών  της εταιρείας οι οποίες στοιχίζουν 2.000.000€ Η παραχώρηση της δυνατότητας της Cisco να έχει πρόσβαση στα στοιχεία εκπαιδευτικών, μαθητών εκθέτουν πολιτικά και ηθικά την κυβέρνηση και την καταγγέλλουμε.  

Να σταματήσει ΤΩΡΑ Η ΤΗΛΕ-«ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ»!

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση επιμένει εργαλειοποιώντας την πανδημία να προωθεί αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση και την εργασία (νόμος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, πανεπιστημιακή αστυνομία, αξιολόγηση, επικείμενος νόμος για τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, τα εργασιακά και το ασφαλιστικό κ.λ.π).

Όλο το προηγούμενο διάστημα το εκπαιδευτικό κίνημα έχει δεχθεί ωμή βία και καταστολή στα συλλαλητήρια που έγιναν με αιτήματα τη στήριξη του δημόσιου σχολείου και του δημόσιου συστήματος υγείας ενώ εντείνεται η καταστολή ενάντια σε κάθε κοινωνική και λαϊκή αντίδραση.

Απαιτούμε:

  • Να σταματήσει ΤΩΡΑ η τηλε-“εκπαίδευση”. Άμεση διακοπή της σύμβασης με τη Cisco
  • Να ανοίξουν τώρα τα σχολεία με ασφαλείς όρους. Ικανοποίηση όλων των αιτημάτων του εκπαιδευτικού και γονεϊκού κινήματος.
  • Άμεσος εθνικός σχεδιασμός μαζικού εμβολιασμού, με επάρκεια εμβολίων, για όλες τις κοινωνικές ομάδες. Να προταχθούν οι εκπαιδευτικοί στους μαζικούς εμβολιασμούς, με προτεραιότητα τους εργαζόμενους στα ειδικά σχολεία!
  • Μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών, προσωπικό καθαριότητας, συνεχή τεστ και ιχνηλάτηση
  • Ικανοποίηση όλων των αιτημάτων των υγειονομικών. Άμεση επίταξη των ιδιωτικών νοσοκομείων και κλινικών χωρίς αποζημίωση των ιδιοκτητών τους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Μαζικές προσλήψεις όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού για την αποφασιστική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Εξασφάλιση του αναγκαίου ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού των δημόσιων μονάδων υγείας. Άμεση επαναφορά της τακτικής λειτουργίας (εξωτερικά ιατρεία, χειρουργεία). Ενίσχυση της πρωτοβάθμιας υγείας.

Δε θα επιτρέψουμε άλλο την υποβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας και την εγκατάλειψη του δημόσιου σχολείου.

Αγωνιζόμαστε:

  •  για να παραιτηθεί η ΚΕΡΑΜΕΩΣ και για να ανατραπεί η πολιτική του Υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΕ ΝΑ ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙ 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Σε κάθε περίπτωση προκηρύσσουμε 1-4 ώρες στάση εργασίας για τη συμμετοχή στο συλλαλητήριο

κάποια σχολεία βλέπουν την τηλεκπαίδευση αλλιώς

Το υπουργείο γεμίζει τα κενά που ανοίγει η τηλεκπαίδευση με στατιστικά στοιχεία. Για κάποια σχολεία, ακόμα κι αυτό τα αφήνει στο περιθώριο. Για το θέμα έχει βγάλει ανακοίνωση ο Σύλλογος

Επιστολή της διευθύντριας και του συλλόγου του 2ου Δημ. Σχ. Άνω Λιοσίων

«Τηλεκπαίδευση στο 2ο Δημ. Σχολείο Άνω Λιοσίων» Mια κραυγή αγωνίας της εκπαιδευτικής κοινότητας

Κύριοι

Είμαι διευθύντρια σε ένα δημοτικό σχολείο σε μια γειτονιά της Αθήνας. Στο 2ο δημοτικό σχολείο στα Άνω Λιόσια. Το σχολείο μας προσπαθεί  να παιδαγωγήσει κυρίως μαθητές ρομά. Η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών μας είναι  τσιγγανόπουλα.

Αν και ως διευθύντρια το υπουργείο  θεωρεί ότι  είμαι παντογνώστης και μπορώ να δίνω κατευθυντήριες οδηγίες και να βρίσκω λύσεις σε όλα τα προβλήματα σχετικά με την τηλεκπαίδευση, από προχτές ( μάλλον από τον περασμένο Απρίλιο) προσπαθώ να λύσω μια δυσεπίλυτη εξίσωση.

Πώς να ικανοποιήσω τις ανάγκες σε απαραίτητο εξοπλισμό για τηλεμαθήματα σε 200 περίπου μαθητές και 25 περίπου εκπαιδευτικούς με 2 laptop που μετά από πολλά παρακάλια με προμήθευσε η τοπική αυτοδιοίκηση;

Αλλά αν ακόμα ως άλλος Ιησούς πολλαπλασιάσω τα laptop, πώς θα συνδεθούν οι εκπαιδευτικοί αφού καμία αίθουσα, πλην του εργαστηρίου πληροφορικής και του γραφείου, δεν διαθέτει σύνδεση internet  αν και είναι πάγιο αίτημά μας  προς τους αρμόδιους;

Αλλά ακόμα και αν λυθεί αυτό το πρόβλημα, πώς θα συνδεθούν οι μαθητές μας αφού μετρημένοι στα δάχτυλα έχουν σύνδεση internet και κανένας δεν έχει σταθερό τηλέφωνο;

Γνωρίζω ότι δεν είμαστε το αντιπροσωπευτικό δείγμα σχολείου ούτε μαθητικού πληθυσμού.

Γνωρίζω ότι είμαστε ένα αμελητέο ποσοστό στις μετρήσεις συμμετοχής στην τηλεκπαίδευση της χώρας.

Για εμάς όμως το ποσοστό είναι άλλο. Για  εμάς το 97% των μαθητών μας (το 3% το αφήνω ως περιθώριο λάθους) είναι το απόλυτο ποσοστό που έχουν αδυναμία σύνδεσης και συμμετοχής στην εξ΄ αποστάσεως εκπαίδευση.

Κύριοι,

σε ένα σχολείο όπου τα παιδιά μετακινούνται συνήθως μόνα τους  και κανένας συνωστισμός δεν παρατηρείται στην προσέλευση και στην αποχώρηση των μαθητών, σε ένα σχολείο που ο φόβος για τον κορονοϊό εύκολα γίνεται χιονοστιβάδα και οδηγεί στη σχολική διαρροή, σε ένα σχολείο όπου οι εκπαιδευτικοί είναι σε συνεχή προσπάθεια να ενημερώνουν τους γονείς για τα μέτρα που τηρούνται στο σχολείο για να είναι όσο το δυνατό πιο ασφαλές…

Σε ένα τέτοιο σχολείο, που δεν είναι το μόνο στη Δυτική Αττική, ίσως –λέω ίσως- να υπήρχε το περιθώριο για άλλες εναλλακτικές λύσεις.

Ίσως να βλέπαμε το ενδεχόμενο το σχολείο να λειτουργεί εκ περιτροπής όπως τον Ιούνιο ή κάποια άλλη λύση που δεν θα απομακρύνει τα παιδιά από το σχολικό περιβάλλον.

Τις σκέψεις μου και την αγωνία μου συμμερίζεται σύσσωμος ο σύλλογος διδασκόντων του σχολείου μας.

Περιμένουμε λοιπόν μια δεύτερη σκέψη από εσάς για σχολεία σαν εμάς για να μη μείνει η εκπαίδευση των μαθητών μας σε απόσταση.

Μετά τιμής

 Η διευθύντρια και ο σύλλογος του 2ου Δημ. Σχ. Άνω Λιοσίων

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ…

Τρίτη μέρα εφαρμογής της σύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευσης σε όλη την χώρα, και εμείς, οι εκπαιδευτικοί του 3ου Δημοτικού Σχολείου Ζεφυρίου, νιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε για την δική μας πραγματικότητα, άγνωστη και διαφορετική για τους περισσότερους, αλλά υπαρκτή για εμάς και τους μαθητές μας.

Εργαζόμαστε με παιδιά που ανήκουν σε ευπαθή κοινωνική ομάδα, τα οποία ζουν πλειοψηφεί σε αποστερημένο κοινωνικά, οικονομικά και πολιτισμικά περιβάλλον. Πρόκειται για μέλη πολύτεκνων, διευρυμένων οικογενειών.  Αρκετά από αυτά στερούνται το δεκατιανό τους, απουσιάζουν γιατί τα παπούτσια τους είναι τρύπια, δυσκολεύονται να προμηθευτούν τα αναγκαία σχολικά είδη. Δε χρειάζεται να είναι κανείς  εκπαιδευτικός για να αντιληφθεί πώς νιώθουμε  όταν ρωτάμε αν υπάρχει δυνατότητα σύνδεσης στο διαδίκτυο. Τα εμπόδια που συναντάμε είναι ανυπέρβλητα, καθότι ελάχιστοι διαθέτουν τον τεχνολογικό εξοπλισμό για την πραγματοποίηση της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, όπως επίσης και την γνώση για να καταφέρουν να συνδεθούν.  Στις παραπάνω δυσκολίες προστίθεται και η ανεπάρκεια σε ηλεκτρονικό και τεχνολογικό εξοπλισμό της σχολικής μας μονάδας, αφού μετά από πρόσφατη διάρρηξη του σχολείου μας, αυτός δεν αντικαταστάθηκε από τους αρμόδιους φορείς παρά τα επανειλημμένα αιτήματά μας.

Καλούμαστε λοιπόν εμείς, ως εκπαιδευτικοί, σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία να ακολουθήσουμε τις άστοχες οδηγίες του Υπουργείου Παιδείας, να προχωρήσουμε την ύλη όπως μας επιβάλλεται και να περνάμε απουσίες , τη στιγμή που το ποσοστό συμμετοχής των μαθητών αγγίζει το 4%, αφορά δηλαδή τους 10 από τους 229 εγγεγραμμένους μαθητές της σχολικής μας μονάδας.  Καλούμαστε να επισημοποιήσουμε και να σφραγίσουμε τις άνισες εκπαιδευτικές ευκαιρίες, να στηρίξουμε υποχρεωτικά την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, όταν είναι ολοφάνερο πως αδυνατεί να παρέχει στους μαθητές μας το μορφωτικό αγαθό.

Ακολούθως, παραθέτουμε τα μέτρα που από την αρχή της σχολικής χρονιάς επιδιώκαμε να ληφθούν από τους αρμόδιους, με στόχο να παραμείνουν τα σχολεία ανοιχτά: λήψη αυξημένων μέτρων υγιεινής και προστασίας, όπως είναι τα συχνά δειγματοληπτικά τεστ στους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και την ευρύτερη κοινότητα, σχολαστική ιχνηλάτηση των κρουσμάτων, συχνότερες απολυμάνσεις,  συνεχής ενημέρωση των μελών της κοινότητας από τις αρμόδιες υγειονομικές αρχές. Μέτρα που στοιχειωδώς δεν ελήφθησαν κατά το προηγούμενο διάστημα, παρά τις συνεχείς και επίμονες εκκλήσεις μας προς τον Ε.Ο.Δ.Υ., τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και τον Δήμο Φυλής, βάζοντας σε κίνδυνο την ζωή και υγεία των παιδιών αλλά και των εκπαιδευτικών που εργάζονται στο σχολείο μας.

Σε καιρούς που η ατομική ευθύνη παρουσιάζεται ως θέσφατο για την προστασία της δημόσιας υγείας, που παρά τις οικονομικές αντιξοότητες χιλιάδες συμπολίτες μας έρχονται αντιμέτωποι με πρόστιμα για το αν κυκλοφόρησαν με άδεια ή χωρίς, που οι ατομικές ελευθερίες καταστέλλονται καθημερινά με παράλογες απαγορεύσεις, δηλώνουμε πως η κρατική ευθύνη για την προστασία και ασφάλεια μας ήταν  και συνεχίζει να είναι εκκωφαντικά ανύπαρκτη.

Τέλος, μακριά από τις  «αστείες» αλλά διαρκώς αναπαραγόμενες αντιλήψεις σχετικά με τον κλάδο μας, που μας παρουσιάζουν ως βαριεστημένους και τεχνολογικά αναλφάβητους δημόσιους υπαλλήλους, αναρωτιόμαστε: έξι μήνες μετά το πρώτο κύμα πανδημίας, γιατί το Υπουργείο Παιδείας, που απαιτεί να είμαστε καθόλα έτοιμοι, δεν προέβη σε καμία σχετική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών τόσο για την πρακτική αξιοποίηση της τηλεκπαίδευσης όσο και για την ουσιαστική, μορφωτική της λειτουργία; Πέρα από τις μιντιακές κυβερνητικές επιτυχίες, πόσο επιτυγχάνεται στην πράξη αυτό για το οποίο εν τέλει πληρωνόμαστε;

Και απαντάμε, προτάσσοντας την ουσία της παιδαγωγικής επιστήμης:  αιτούμενοι την καθημερινή, και πνευματική μας επαφή με τα παιδιά μέσω δια ζώσης εκπαίδευσης, στοχεύοντας στην ολόπλευρη ανάπτυξη των προσωπικοτήτων τους, πράγμα που όφειλε να διασφαλισθεί εξ αρχής με όλους τους δυνατούς τρόπους.

Σύλλογος Εκπαιδευτικών

3ου Δημοτικού Σχολείου Ζεφυρίου

Κι όμως τα σχολεία Ρομά δεν αποτελούν την εξαίρεση!

Οι μαθητ(ρι)ες μας Ρομά δεν είναι η εξαίρεση! Η Τηλε-«εκπαίδευση» διαλύει τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα!

Τρεις μήνες έχουν περάσει από το άνοιγμα των σχολείων. Εννιά μήνες που η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας ήταν υποχρεωμένοι να πάρουν όλα εκείνα τα μέτρα που το εκπαιδευτικό κίνημα διεκδικούσε, από τον Αύγουστο ακόμη, για σχολεία ανοιχτά και ασφαλή για όλους/όλες! Όλοι οι μαθητές πειθάρχησαν στη «νέα κανονικότητα» και έπαψαν να αγκαλιάζουν τους φίλους τους, τους δασκάλους τους, έμαθαν να «κρατάνε αποστάσεις» για να μένουν ασφαλείς. Όταν ήρθε η επιβολή της μάσκας, αντίμετρο του Υπουργείου στη μείωση των μαθητών σε μέχρι 15 ανά τάξη αντί για 25, πάλι οι μικροί μας μαθητές φάνηκαν εξαιρετικά συνεπείς και έμαθαν να χειρίζονται τη «νέα κανονικότητα» στη ζωή τους.

Οδηγηθήκαμε σε νέο lockdown, ομολογία της απόλυτης αποτυχίας της ΝΔ στη διαχείριση της πανδημίας…Ένα lockdown που οδήγησε σε νέο κλείσιμο των σχολείων, με τις ευθύνες να βαραίνουν πάλι τα παιδιά και τις οικογένειές τους, με το γνωστό αφήγημα της ατομικής ευθύνης, καθώς οι μαθητ(ρι)ες και οι γονείς τους έκαναν άσκοπες μετακινήσεις και διέσπειραν τον ιό! Ούτε συζήτηση για την εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης, για την κρατική ευθύνη, για όλα όσα μπορούσαν και δεν έγιναν αφού η μόνη τους προτεραιότητα είναι η σωτηρία των επιχειρηματικών κερδών πάνω από τις ζωές μας!

Δυο εβδομάδες που έκλεισαν τα σχολεία μας. Δυο εβδομάδες συμμετοχής στη σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Δυο εβδομάδες κοροϊδίας, αδύνατης επικοινωνίας, απόλυτης διατάραξης της ισορροπίας της σχολικής μονάδας και των ίδιων των οικογενειών μας.

Και, όμως, υπάρχουν κάποια σχολεία που δεν ζουν ούτε από μακριά αυτές τις άσχημες καταστάσεις. Υπάρχουν κάποια σχολεία που εξ αρχής και εκ των πραγμάτων είναι αδύνατη και στη σφαίρα του φανταστικού η συμμετοχή τους στην «καταπληκτική και χωρίς προβλήματα» πλατφόρμα της Webex. Υπάρχουν κάποια παιδιά, που δεν αντιμετωπίζουν καθόλου τα προβλήματα της μη σύνδεσης, γιατί πολύ απλά αυτά τα παιδιά έχουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της φτώχειας, της έλλειψης ηλεκτρικού ρεύματος, της θέρμανσης και των ειδών πρώτης ανάγκης. Παιδιά που έρχονταν στο σχολείο με σεβασμό και σκισμένες μάσκες, που οι δάσκαλοι διορθώνανε με συρραπτικό, όταν τα έπιανε πανικός με την ιδέα ότι δε θα τους επιτραπεί η είσοδος στο σχολείο. Παιδιά φτωχά και με την ελπίδα στα μάτια των γονιών τους ότι αυτά με τη μόρφωση θα έχουν ένα καλύτερο μέλλον. Γιατί αυτό τους μάθαινε το σχολείο. Ότι η γνώση είναι δύναμη.

«Το αμελητέο ποσοστό στις μετρήσεις συμμετοχής στην τηλεκπαίδευση» «από την άκρη της πόλης…»

Κι όμως τα σχολεία Ρομά δεν αποτελούν την εξαίρεση! Επιβεβαιώνουν τον κανόνα!

Στα σχολεία με πληθυσμούς ΡΟΜΑ το ποσοστό της συμμετοχής στη σύγχρονη εξ αποστάσεως «εκπαίδευση» αγγίζει το εξωφρενικό ποσοστό του 3-4%! Και όσα παιδιά καταφέρνουν να συνδεθούν δανείζονται ηλεκτρονικά μέσα συγγενών τους για να νιώσουν ότι βρίσκονται ξανά στην «τάξη» με το δάσκαλό τους. Υπάρχουν «τάξεις» με ένα και δύο παιδιά που καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες να κάνουν το «μάθημα» της επομένης ημέρας.

Και όλα τα υπόλοιπα απλά ρίχνονται στον Καιάδα. Στα παιδιά αυτά η γνώση έγινε πολυτέλεια! Η δύναμη έγινε η καταδίκη τους… Και ξαφνικά είδαν την απόλυτη απαξίωση από τα μάτια της πολιτείας. Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού υπάρχουν και είναι στα σχολεία που δουλεύουμε. Είναι παιδιά με ονόματα, με χαμόγελα, με ελπίδες, που το σύστημα των αρίστων το βολεύει να μείνουν στο περιθώριο.

Το δηλώσαμε και θα συνεχίζουμε να το δηλώνουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Η τηλε- «εκπαίδευση» δεν είναι εκπαίδευση, τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δια ζώσης μαθησιακή διαδικασία! Το σχολείο είναι χώρος κοινωνικοποίησης, κοινωνικής μάθησης, δημιουργίας σχέσεων εμπιστοσύνης, βρίσκουν χώρο και εκφράζονται μαθητικά «λάθη», πειραματισμοί, αυθορμητισμοί, συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν διαφορετικές προσωπικότητες, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ατομικές ελευθερίες και ιδιαιτερότητες. Η έννοια της τάξης και της εκπαιδευτικής σχέσης, βασικών στοιχείων της εκπαίδευσης, διαλύονται. Η τάξη ως σύνολο μαθητών και εκπαιδευτικού, στον ίδιο χώρο, με τα ίδια μέσα, με οικοδόμηση σχέσεων αλληλεπίδρασης, συναισθημάτων και αναζητήσεων αποτελεί αναγκαία συνθήκη για το εκπαιδευτικό έργο, που περιλαμβάνει από τη γνώση μέχρι τη διαμόρφωση δημιουργικών και ενεργών ανθρώπων. Η τηλε-«εκπαίδευση» όχι απλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό, αλλά όταν αντικαθιστά τη ζώσα εκπαίδευση, το τραυματίζει ανεπανόρθωτα.

Με απόλυτο τρόπο στεκόμαστε απέναντι στη πιο επικίνδυνη πτυχή της μονιμοποίησης και νομιμοποίησης του φιάσκου της τηλε- «εκπαίδευσης», αυτής που οδηγεί στην όξυνση των ταξικών ανισοτήτων και του ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΥ αποκλεισμού μαθητ(ρι)ών από την εκπαίδευση. Διαμορφώνονται οι όροι για την συγκρότηση μιας παράλληλης διαδικασίας, κατά παράβαση της Συνταγματικής επιταγής για καθολικά ισότιμη πρόσβαση σε δωρεάν δημόσια παιδεία ΟΛΩΝ των παιδιών. Ενός σχολείου που «υποχρεωτικά» αποκλείει όσους δεν μπορούν, όσους δεν έχουν, όσους δυσκολεύονται! Ένα παράλληλο τηλε-σχολείο που έρχεται να αντικαταστήσει το δημόσιο δωρεάν δια ζώσης!

Δεν είναι λοιπόν ζήτημα εξοπλισμού! Για όλα τα παιδιά μας, αλλά ειδικά και κυρίως για όσα ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, που το σχολείο αποτελεί σημείο αναφοράς, καμία οθόνη, κανένα μικρόφωνο και καμία κάμερα δεν μπορεί να καλύψει όσα το ζωντανό, πραγματικό σχολείο μπορεί να δώσει! Τα καταρρακωμένα αυτά παιδιά η αριστεία τα χρειάζεται να μείνουν στην αφάνεια χωρίς φωνή και δικαιώματα. Ποιος άλλωστε να σταθεί δίπλα τους; Εμείς θα σταθούμε! Δε θα επιτρέψουμε ούτε ένα παιδί να μείνει χωρίς ελεύθερη πρόσβαση στη μόρφωση. Ούτε ένα παιδί δε θα μετατραπεί σε μειονότητα και αποδιοπομπαίο τράγο του καπιταλισμού! Τα σχολεία ανήκουν σε όλους! Η γνώση ανήκει σε όλους! Η ελπίδα ανήκει σε όλους! Δωρεάν, δημόσια παιδεία για όλα τα παιδιά! Δεν τη ζητάμε, την απαιτούμε!

Χαιρετίζουμε και στηρίζουμε τις πρωτοβουλίες των δύο σχολείων της περιοχής μας, του 2ου ΔΣ Άνω Λιοσίων και του 3ου ΔΣ Ζεφυρίου, που με δημόσιες ανακοινώσεις-κραυγές έχουν θέσει αυτές τις εξαιρετικά σημαντικές συνέπειες, και του 9ου ΔΣ Άνω Λιοσίων που με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων καλούν διεύθυνση ΠΕ Δυτ. Αττικής, συντονίστρια και Υπουργείου να πάρουν θέση στα εκρηκτικά προβλήματα που υπάρχουν!

Καλούμε όλα τα σχολεία να προχωρήσουν σε αντίστοιχες ενέργειες, τους συλλόγους διδασκόντων να συζητήσουν παιδαγωγικά τους προβληματισμούς και τις ανυπολόγιστες συνέπειες που αυτή η διαδικασία δημιουργεί στα παιδιά!

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς και τους συλλόγους διδασκόντων να διαμορφώσουν την παιδαγωγική τους δουλειά με βάση τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες των τάξεων και των μαθητ(ρι)ών τους. Να καταγράψουν το σύνολο των παιδιών που δεν διαθέτουν laptop και άλλο αναγκαίο εξοπλισμό, ως συμπληρωματικό εργαλείο για τη δια ζώσης εκπαίδευση και όχι αναγκαστικά και μόνο για το διάστημα της τηλε–«εκπαίδευσης». Δε θεωρούμε το κινητό και τις μικρές οθόνες των tablet εργαλείο!

Διεκδικούμε τώρα και όχι αύριο, σχολεία ανοιχτά και ασφαλή:

Διενέργεια μαζικών επαναλαμβανόμενων τεστ σε όλους τους συναδέλφους αλλά και στους μαθητές. Δημιουργία Σχολιατρικής Υπηρεσίας  που θα έχει την ευθύνη για τον έλεγχο λειτουργίας των σχολείων αλλά και τη διαχείριση των κρουσμάτων.

Καθημερινή πλήρης λειτουργία των σχολείων με μειωμένο αριθμό μαθητών στο τμήμα (12-15), ανάλογα με τα τ.μ. των αιθουσών ώστε να τηρούνται οι αποστάσεις, με αξιοποίηση σχολείων που έκλεισαν όλα τα προηγούμενα χρόνια και κάθε είδους κτηρίων, ακόμα και ιδιωτικών, που θα μπορούσαν να βρεθούν διαθέσιμα σε κάθε δήμο. Άμεση εκπόνηση κεντρικού πανελλαδικού σχεδίου για νέα σχολικά κτίρια που να καλύπτουν τις ανάγκες για σχολική στέγη.

Δημιουργία όλων των απαραίτητων δομών ενισχυτικής διδασκαλίας (παράλληλη, κατ΄ οίκον, πρόσθετη) για τους μαθητές που δε μπορούν λόγω πανδημίας να παρακολουθήσουν τη δια ζώσης διαδικασία και παραμένουν περιορισμένοι στο σπίτι.

Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί/ μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και ολόκληρη την προϋπηρεσία για να καλυφθούν ΤΩΡΑ όλα τα κενά! Κατάργηση εδώ και τώρα του απαράδεκτου θεσμού των ΑΜΩ και των 3μηνιαίων αναπληρωτών. Κατάργηση του ν. 4692/20 της Κεραμέως και του νόμου του προσοντολογίου του Γαβρόγλου.

Μέτρα στήριξης των συναδέλφων που εργάζονται μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους (στέγαση, σίτιση, μετακίνηση). Εξασφάλιση των αναγκαίων αδειών για τους εκπαιδευτικούς που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, χωρίς «αστερίσκους». Ίσα δικαιώματα για μόνιμους και αναπληρωτές.

Εξασφάλιση όλου του απαραίτητου αριθμού μόνιμων εργαζομένων στην καθαριότητα των σχολείων, ώστε να διασφαλίζονται οι υγειονομικοί όροι καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του σχολείου. Μονιμοποίηση των καθαριστριών. Επαναπρόσληψη των απολυμένων μεταναστ(ρι)ων καθαριστ(ρι)ων. Κατάργηση της ρατσιστικής διάταξης.

Δωρεάν διάθεση του αναγκαίου υλικού προστασίας στα σχολεία (μάσκες, γάντια, αντισηπτικά, υλικά καθαριότητας) με έκτακτη επιχορήγηση στις σχολικές επιτροπές.

Αναδιάταξη- Μείωση της ύλης για τη νέα χρονιά

Κατάργηση της τροπολογίας, της ΠΝΠ και της ΥΑ που αφορά τις κάμερες και την εξ αποστάσεως.

παράσταση διαμαρτυρίας του ΔΣ στον διευθυντή Εκπ/σης

Ενημέρωση από την παράσταση διαμαρτυρίας του ΔΣ στον διευθυντή Εκπ/σης

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Σε μια περίοδο που η ατομική ευθύνη παρουσιάζεται ως η μόνη προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της πανδημίας, καλύπτοντας την εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης.

Την ώρα που η «κοινωνική αποστασιοποίηση» παρουσιάζεται ως η μόνη διέξοδος και κάθε συλλογική διεκδίκηση, όλες οι συλλογικές διαδικασίες και οι ελευθερίες επιδιώκεται να αμφισβητηθούν, στοχοποιούνται και καταστέλλονται.

Καλούμε όλους και όλες να μη σταθούμε μόνοι/μόνες απέναντι στην πολιτική τους! Απέναντι σε κυβέρνηση-κεφάλαιο που θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές μας, διαλύουν το δημόσιο σχολείο, αποκλείουν τα παιδιά μας από τη μόρφωση και σαρώνουν τα εργασιακά μας δικαιώματα, να στήσουμε τοίχο!

Οι ιδιαίτερες συνθήκες του εγκλεισμού και της απομάκρυνσής μας από το φυσικό μας χώρο να μη γίνουν εμπόδιο για τη συλλογική δράση και στάση. Καλούμε όλους και όλες να επικοινωνούν με το σωματείο, να ενημερώνουν για πιέσεις, απειλές, και άλλα προβλήματα που προκύπτουν στην καθημερινότητά μας. Να ενημερώνονται για τις ανακοινώσεις και τις παρεμβάσεις του σωματείου (όσοι δεν λαμβάνουν email μπορούν να στείλουν το email τους στο email του συλλόγου syllogosfilis@gmail.com).

Την Τρίτη 1/12 το ΔΣ του συλλόγου πραγματοποίησε παράσταση διαμαρτυρίας στη Διεύθυνση ΠΕ Δυτ. Αττικής. Στη συνάντηση με τον κ. Κάππο τέθηκαν τα παρακάτω:

  1. Για την εξ αποστάσεως «εκπαίδευση»

Η επιλογή της κυβέρνησης να μη λάβει κανένα μέτρο για τη διαχείριση της πανδημίας, με μέτρα ενίσχυσης του ΕΣΥ πρώτα και κύρια, του συνωστισμού σε χώρους δουλειάς και στα ΜΜΜ, αλλά και στα σχολεία μας όπου στην πραγματικότητα δεν έχει δώσει ούτε ένα ευρώ για την ασφαλή λειτουργία τους, οδήγησε στο καθολικό lockdown και επιδιώκει να βάλει σε καραντίνα κοινωνικά, εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες!

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, φτάσαμε και στο κλείσιμο των σχολείων και την εφαρμογής της σύγχρονης εξ αποστάσεως «εκπαίδευση». Δηλώσαμε με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο πώς η τηλε- «εκπαίδευση» δεν είναι εκπαίδευση, τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δια ζώσης μαθησιακή διαδικασία. Το σχολείο είναι χώρος κοινωνικοποίησης, κοινωνικής μάθησης, δημιουργίας σχέσεων εμπιστοσύνης, βρίσκουν χώρο και εκφράζονται μαθητικά «λάθη», πειραματισμοί, αυθορμητισμοί, συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν διαφορετικές προσωπικότητες, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ατομικές ελευθερίες και ιδιαιτερότητες. Η έννοια της τάξης και της εκπαιδευτικής σχέσης, βασικών στοιχείων της εκπαίδευσης, διαλύονται. Η τάξη ως σύνολο μαθητών και εκπαιδευτικού, στον ίδιο χώρο, με τα ίδια μέσα, με οικοδόμηση σχέσεων αλληλεπίδρασης, συναισθημάτων και αναζητήσεων αποτελεί αναγκαία συνθήκη για το εκπαιδευτικό έργο, που περιλαμβάνει από τη γνώση μέχρι τη διαμόρφωση δημιουργικών και ενεργών ανθρώπων. Η τηλε- «εκπαίδευση» όχι απλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό, αλλά όταν αντικαθιστά τη ζώσα εκπαίδευση, το τραυματίζει ανεπανόρθωτα.

Με απόλυτο τρόπο τονίσαμε ότι το πιο επικίνδυνο γύρω από την εφαρμογή της εξ αποστάσεως είναι και η όξυνση των ταξικών ανισοτήτων και του ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΥ αποκλεισμού μαθητ(ρι)ών από την εκπαίδευση. Διαμορφώνονται οι όροι για την συγκρότηση μιας παράλληλης διαδικασίας, κατά παράβαση της Συνταγματικής επιταγής για καθολικά ισότιμη πρόσβαση σε δωρεάν δημόσια παιδεία ΟΛΩΝ των παιδιών. Ενός σχολείου που «υποχρεωτικά» αποκλείει όσους δεν μπορούν, όσους δεν έχουν, όσους δυσκολεύονται! Ένα παράλληλο τηλε-σχολείο που έρχεται να αντικαταστήσει το δημόσιο δωρεάν δια ζώσης!

Τα παιδιά των λαϊκών τάξεων, που η σχέση τους με τη γνώση δεν έχει δρομολογηθεί λόγω δυσκολιών του οικογενειακού τους περιβάλλοντος, αλλά οικοδομείται στο σχολείο μέρα με τη μέρα, όταν αυτό λείπει, πιο εύκολα οδηγούνται στην παραίτηση και την εγκατάλειψη. Μαθητ(ρι)ες με αναπηρίες ή/και μαθησιακές δυσκολίες χάνουν τη βασική τους πρόσβαση στις δομές υποστήριξης και εκ των πραγμάτων χάνουν την απόλυτα αναγκαία παρέμβαση που έχουν στη δια ζώσης διδασκαλία.

Τεράστιες είναι οι συνέπειες για τα παιδιά μεταναστών και προσφύγων, παιδιά Ρομά ή άλλων μειονοτήτων ή ευάλωτων ειδικών ομάδων που το σχολικό πλαίσιο αποτελεί γι’ αυτά ένα από τα λίγα σημείο αναφοράς. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το 2ο ΔΣ Άνω Λιοσίων και 3ο ΔΣ Ζεφυρίου, που με τη σημαντική πρωτοβουλία των συλλόγων διδασκόντων έχουν αναδείξει τις τρομαχτικές επιπτώσεις αυτής της κατάστασης στους μαθητές Ρομά. Δηλώσαμε ότι στεκόμαστε στο πλευρό των συναδέλφων και θα ενισχύσουμε με κάθε τρόπο τις πρωτοβουλίες που έχουν πάρει.

Επιπλέον, οι παραπάνω ανισότητες αναδεικνύονται και από την παντελή έλλειψη εξοπλισμού των σχολείων που θα μπορούσαν να διατεθούν στα παιδιά, καθώς κανένας ούτε μαθητής/τρια ούτε εκπαιδευτικός δεν νοείται να διαθέτει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ τον αναγκαίο εξοπλισμό, ούτε φυσικά σε καμία περίπτωση μπορεί ή πρέπει να τον εξασφαλίσει με δικά του έξοδα! Η εμπειρία των τάξεων μας δείχνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητ(ρι)ών μας συνδέεται μέσω κινητών τηλεφώνων, με κακές συνδέσεις internet, ενώ μεγάλος είναι και ο αριθμός των παιδιών που δε διαθέτει καθόλου εξοπλισμό!

Τονίσαμε το απαράδεκτο νομικό κενό γύρω από τα προσωπικά δεδομένα. Καμία δικλείδα ασφαλείας δεν υπάρχει, κανένα προσωπικό δεδομένο δεν εξασφαλίζεται, κανένα επιχείρημα της Κυβέρνησης δεν είναι επαρκές ούτε πειστικό. Την ίδια στιγμή, με επίταση θέσαμε και το γεγονός ότι οι εμπλοκή τρίτων στην όλη διαδικασία, διαταράσσει τις σχέσεις εμπιστοσύνης και ασφάλειας που οικοδομείται μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών, ενώ αφήνει απόλυτα εκτεθειμένους τους/τις συναδέλφους/ισσες σε κάθε λογής παρεμβάσεις.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες οι εκπαιδευτικοί με αίσθημα παιδαγωγικής ευθύνης, συλλογικότητας και αλληλεγγύης, κρατάνε ζωντανή τη στήριξη, την επαφή, την επικοινωνία και την παιδαγωγική σχέση με τους μαθητές και τις οικογένειές τους. Με γνώμονα πάντα τις ιδιαίτερες ανάγκες και δυνατότητες των μαθητ(ρι)ών, επιλέγουν τα μέσα και τη μορφή της επικοινωνίας και οργανώνουν το διδακτικό τους έργο και την επαφή με τους/τις μαθητ(ρι)ές, ανεξάρτητα από τους ασφυκτικούς όρους υποχρεωτικότητας που θέτει το Υπουργείο, ανταποκρινόμενοι στις έκτακτες συνθήκες και την εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης. Απαιτήσαμε με βάση όλα τα παραπάνω ο διευθυντής εκπαίδευσης να τοποθετηθεί με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο.

Από την πλευρά του, ο κ. Κάππος δήλωσε ότι αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες που του παρουσιάσαμε. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να αμφισβητήσει μια δεδομένη εκρηκτική κατάσταση που έτσι κι αλλιώς είτε με πανδημία είτε χωρίς αντιμετωπίζουμε χρόνια τώρα λόγω της διάλυσης του δημόσιου σχολείου και της χρόνιας αδιοριστίας;

Για ακόμη μία φορά με αόριστο τρόπο μας δήλωσε ότι με παρεμβάσεις του ενημερώνει το Υπουργείο για όλα τα παραπάνω. Καμία σαφή απάντηση για το θέμα των προσοπικών δεδομένων, την εμπλοκή τρίτων και για τα ζητήματα εξοπλισμού. Το μόνο που μας μετέφερε ήταν μια θολή ενημέρωση πως πιθανά να φτάσουν 700 laptop στην περιοχή που θα διατεθούν σε ΟΛΑ τα σχολεία της Δυτικής Αττικής. Αξίζει να αναφέρουμε απλώς ότι μόνο για τα δύο σχολεία Ρομά του συλλόγου από το σύνολο των 400 και πλέον μαθητών του σχολείων μόλις 15 σε σύνολο έχουν δυνατότητα πρόσβασης! Καταλαβαίνουμε ότι όλα αυτά αποτελούν απλά επικοινωνιακά παιχνίδια ανακοίνωσης τριψήφιων αριθμών για να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις αφελών και εγκάθετων! Σε καμία περίπτωση δεν απαντούν στις πραγματικές ανάγκες των σχολείων μας!

Ωστόσο, μετά από επιμονή μας για το ποια είναι η στάση της διεύθυνσης απέναντι στις παιδαγωγικές πρωτοβουλίες των συναδέλφων/ισσων να σταθούν δίπλα στους μαθητές τους με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους και όχι μόνο μέσω της σύγχρονης με τη χρήση της Webex, μας δήλωσε σαφώς ότι οι εκπαιδευτικοί στα πλαίσια του εργασιακού τους ωραρίου και των εκπαιδευτικών τους καθηκόντων, μπορούν να επιλέγουν και παράλληλους, ταυτόχρονους τρόπους με βάση τις ιδιαιτερότητες των τάξεων τους και τις ανάγκες των μαθητ(ρι)ών τους.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς και τους συλλόγους διδασκόντων να διαμορφώσουν την παιδαγωγική τους δουλειά με βάση τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες των τάξεων και των μαθητ(ρι)ών τους. Να καταγράψουν το σύνολο των παιδιών που δεν διαθέτουν laptop και άλλο αναγκαίο εξοπλισμό, ως συμπληρωματικό εργαλείο για τη δια ζώσης εκπαίδευση και όχι αναγκαστικά και μόνο για το διάστημα της τηλε –«εκπαίδευσης». Δε θεωρούμε το κινητό και τις μικρές οθόνες των tablet εργαλείο!

  1. Κενά – προσλήψεις – αναπληρωτές -υποχρεωτικές μετακινήσεις – άδειες ειδικού σκοπού

Καταγγείλαμε την απαράδεκτη πολιτική της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας να αφήσει για ακόμη μία φορά τα σχολεία μας χωρίς το αναγκαίο προσωπικό! Στο όνομα των κλειστών σχολείων και της τηλε- «εκπαίδευσης» οι προσλήψεις έχουν παγώσει, οι παράλληλες στηρίξεις έχουν μείνει στον αέρα, δεκάδες κενά παραμένουν. Μέσα σε αυτό το απαράδεκτο περιβάλλον και προκειμένου να μην προχωρήσουν στην αναγκαία κάλυψη των αναγκών, το Υπουργείο και ο Διευθυντής εκπαίδευσης επιλέγουν να φορτώσουν τα βάρη και πάλι στις πλάτες των εκπαιδευτικών!

  • Καταγγείλαμε και απαιτήσαμε να παρθεί τώρα πίσω η απαράδεκτη μετακίνηση εκπαιδευτικού από το τμήμα ένταξης του 7ου δημοτικού σχολείου στο Ειδικό Δημοτικό Ζεφυρίου για την κάλυψη κενού εκπαιδευτικού! Είναι αδιανόητο το πώς επιχειρείται να αποσαρθρωθεί η ειδική αγωγή, να διαλυθούν τα τμήματα ένταξης και να μείνουν οι μαθητ(ρι)ές χωρίς το αναφαίρετο δικαίωμά τους για στήριξη και μόρφωση! Η συναδέλφισσα για πάνω από δύο μήνες έχει οργανώσει τη δουλειά της με τα παιδιά και μέσα σε μία μέρα καλέστηκε να το εγκαταλείψει για να καλύψει κενό όσο διαρκεί η περίοδος της καραντίνας! Άκουσον άκουσον! Από την πλευρά του ο κ. Κάππος αρκέστηκε στο γνωστό «θα το δούμε» και δε δίστασε να πει ότι έτσι κι αλλιώς είναι προσωρινή λύση!

Διευθυντής εκπαίδευσης και Υπουργείο πετάνε στον κάλαθο των αχρηστών τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία ή/και ειδικές μαθησιακές ανάγκες και καταπατούν κατάφορα τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών! Θα μας βρουν απέναντι! Καλούμε το σχολείο και τους γονείς των παιδιών του τμήματος ένταξης του 7ου ΔΣ να απευθυνθούν με επιστολές καταγγελίας προς την Διεύθυνση για την άμεση ανάκληση της μετακίνησης της συναδέλφισσας υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα των παιδιών!

  • Στην ίδια λογική, επιδιώκεται να περιοριστεί και το δικαίωμα σε άδειες ειδικού σκοπού. Προκειμένου να μην προκύψουν κενά, με προφορική οδηγία προς τους/τις διευθυντές/ντριες και τις προϊσταμένες, ο διευθυντής εκπαίδευσης προσπαθεί να δημιουργήσει όρους και προϋποθέσεις ως προς τη χορήγηση ειδικών αδειών. Καλούμε κάθε συνάδελφο/ισσα που συναντά άρνηση ως προς την χορήγηση των αδειών από τα σχολεία τους να επικοινωνούν άμεσα με το σύλλογο, να διεκδικούν χωρίς ναι μεν αλλά το δικαίωμά τους και να καταθέτουν όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά, απαιτώντας η όποια άρνηση να δίνεται εγγράφως και όχι με προφορικές παραινέσεις για υπομονή ή ακόμη και ψυχολογικούς και άλλους ηθικούς εκβιασμούς!
  • Τέλος, σε ότι αφορά καταγγελίες που κάνουν λόγο για περικοπή μισθού στους/στις αναπληρωτ(ρι)ες λόγω συμβάσεων ΕΣΠΑ εάν δεν καλύπτουν το σύνολο των ωρών που προβλέπεται, έγινε σαφές από τον διευθυντή πως δεν τίθεται απολύτως κανένα τέτοιο ζήτημα. Ούτε δόθηκε ποτέ ως οδηγία ούτε προκύπτει με βάση το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.

Επιπλέον, ζητήσαμε στα πλαίσια της ίσης μεταχείρισης όλων των εκπαιδευτικών κάθε σχολικής μονάδας να δοθεί σαφής οδηγία προς τα σχολεία, πως η αναμόρφωση του προγράμματος και των ωρών των εκπαιδευτικών αφορά το σύνολο των συναδέλφων. Επομένως οι εκπαιδευτικοί των ειδικοτήτων, ιδιαίτερα των μονόωρων μαθημάτων, δε μπορεί να υποχρεούνται σε εξαντλητικά καθημερινά τηλε-5ωρα, την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί έχουν λιγότερες ώρες με βάση την προσαρμογή των προγραμμάτων. Ο διευθυντής εκπαίδευσης δεσμεύτηκε να στείλει οδηγία προς τα σχολεία σχετικά με τα παραπάνω.

ΤΗΛΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: Διαλύουν τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα!

Διαλύουν τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα!

Να μην το επιτρέψουμε! Για την υπεράσπιση της ζωής και της υγείας μας, του δημόσιου σχολείου, των ελευθεριών και των δικαιωμάτων μας, την Πέμπτη 26/11 ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ! Κλείνουμε τις οθόνες!

Το χρονικό της τηλε-«εκπαίδευσης» ή αλλιώς… πως θα σκοτώσουμε το δημόσιο σχολείο!

Το έγκλημα ξεκίνησε στη Β’βάθμια: 1η ημέρα τηλεκπαίδευσης, η Webex κράσαρε (κοινώς κατέρρευσε). 2η ημέρα, έπεσε το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο. 3η ημέρα, μπήκαν εξωσχολικοί. 4η ημέρα, πετούσε έξω μαθητές και εκπαιδευτικούς και είχαμε το μπες – βγες. 5η ημέρα, λίγο απ’ όλα. Ξημερώματα έκτης ημέρας άλλαξαν οι κωδικοί. 

Τετάρτη 18 Νοέμβρη μπήκε και η Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση: το σύστημα έπεσε πάλι. Πέμπτη 20/11 και Παρασκευή 21/11: το σύστημα αδυνατεί να σηκώσει τους πάντες. Οι τυχεροί που ακούν και ακούγονται υποδέχονται ένα μέρος των μαθητών. Πολλοί από αυτούς με κινητά. «Εκπαίδευση» μπροστά σε μια οθόνη. Ώρες μπροστά σε μια οθόνη. Μαθητές και μαθήτριες, δάσκαλοι και καθηγητές με τεράστιο εκνευρισμό. «Μιλάτε αργά, μην ανοίγετε τα μικρόφωνα, μιλάτε δυνατά. Επαναλαμβάνω, δεν ακούγεστε.» Αρκετοί δεν μπαίνουν καν. Ο υπολογιστής παλιός. Στο σπίτι που κάνουν μάθημα 2 ή 3 παιδιά. Η περιοχή που δεν έχει καλό δίκτυο, ο άνεργος γονιός που δεν έχει να πληρώσει. Να τελειώσουν για να μελετήσουν μπροστά σε μια οθόνη. Αύριο να είναι όλοι προετοιμασμένοι και στις θέσεις τους!!!

Σα να μην έφταναν τα παραπάνω, δε λείπουν οι απειλές και οι εκφοβισμοί προς τους εκπαιδευτικούς. Ως «αδικαιολογήτως απόντες» μήνυσε ο Διευθυντής Εκπαίδευσης Κ.Κάππος σε διευθυντές θα χαρακτηρίζονται οι εκπαιδευτικοί που δε θα μπουν στη WEBEX! Δεν θα επιτρέψει, λέει ο διευθυντής, τα παιδιά να μείνουν χωρίς «εκπαίδευση»! Τρανός υπερασπιστής των επιλογών του υπουργείου… για μια «εκπαίδευση» που μόνο αυτοί την βλέπουν και την ονομάζουν εκπαίδευση.

Κι όμως. αδικαιολογήτως απόντες είναι ο Διευθυντής Εκπαίδευσης Κάππος, τα στελέχη εκπαίδευσης και οι συντονιστές, αλλά πάνω απ’ όλους το Υπουργείο Παιδείας. Απόντες από τις ανάγκες των μαθητών, από την απόφαση μας να κρατήσουμε όρθιο το δημόσιο σχολείο. Συνειδητά απόντες.

Συνειδητές και οι επιλογές τους να φτιάξουν ένα άλλο σχολείο. Αυτό της αμάθεια που χωρά μόνο λίγους κι αυτούς παρατηρητές μιας γνώσης που τρεμοσβήνει στην οθόνη για μια στιγμή… Ενός σχολείου που «υποχρεωτικά» αποκλείει όσους δεν μπορούν, όσους δεν έχουν, όσους δυσκολεύονται! Ένα παράλληλο τηλε-σχολείο που έρχεται να αντικαταστήσει το δημόσιο δωρεάν δια ζώσης!

Ακραίος εμπαιγμός και η υπόσχεση Κεραμέως για 80.000 Η/Υ ή tablets σε όλη την εκπαίδευση, όταν οι μαθητές μόνο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αριθμούν περί τους 700.000 και οι εκπαιδευτικοί συνολικά περί τις 100.000. Εκτός κριτικής και η χρήση του κινητού τηλέφωνου ως μέσο εκπαίδευσης, όταν μέχρι πριν από λίγο η χρήση του θεωρούνταν αιτία τιμωρίας. Πόσο μάλλον όταν η κ. Κεραμέως δηλώνει πως μπορεί να προχωρά ύλη από σταθερό τηλέφωνο και καμαρώνει γιατί τώρα εξασφάλισε δωρεάν σταθερό για χρήση εξ αποστάσεως!!!

Όσο για το κατάλληλα προσαρμοσμένο εκπαιδευτικό υλικό, το ΙΕΠ έβγαλε την υποχρέωση αναρτώντας έναν οδηγό προς ναυτιλομένους, επισείοντας την ατομική τους ευθύνη…Ούτε μετάφραση της πλατφόρμας webex δεν φρόντισαν να κάνουν! Για τα προσωπικά δεδομένα δε και το ασφαλές περιβάλλον, η συνεχής παραβίασή τους δείχνει το μέγεθος της ευαλωτότητάς τους με αναρτήσεις που προσβάλλουν ακόμη και τη γενετήσια  αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών και των μαθητών. 

Αλλά τα αντιεκπαιδευτικά κυβερνητικά εγκλήματα δεν τελειώνουν εδώ…

Η εμπειρία μας δείχνει ότι οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται. Όχι μόνο λόγω της έλλειψης μέσων. Η έννοια της τάξης και της εκπαιδευτικής σχέσης, βασικών στοιχείων της εκπαίδευσης, διαλύονται. Η τάξη ως σύνολο μαθητών και εκπαιδευτικού, στον ίδιο χώρο, με τα ίδια μέσα, με οικοδόμηση σχέσεων αλληλεπίδρασης, συναισθημάτων και αναζητήσεων αποτελεί αναγκαία συνθήκη για το εκπαιδευτικό έργο, που περιλαμβάνει από τη γνώση μέχρι τη διαμόρφωση δημιουργικών και ενεργών ανθρώπων. Η τηλεκπαίδευση όχι απλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό, αλλά όταν αντικαθιστά τη ζώσα εκπαίδευση, το τραυματίζει ανεπανόρθωτα.

Επιπλέον οι υλικές συνθήκες για ανεξάρτητη μελέτη/εργασία στο σπίτι είναι προφανώς πολύ άνισες. Προβλήματα επιβίωσης μεταφράζονται σε ανασφαλές περιβάλλον. Κάποια παιδιά έχουν βοήθεια από κάποιον ενήλικα, εντός ή εκτός σπιτιού, που τους δίνει υποστήριξη, προσοχή, απαντήσεις σε ερωτήματα, ρόλο που έπαιζε ο εκπαιδευτικός και το σχολείο, ενώ τώρα είναι απλά «ωσεί παρόντα» στην τηλετάξη κι όχι όλα. Και σίγουρα τα παιδιά των λαϊκών τάξεων, που η σχέση τους με τη γνώση δεν έχει δρομολογηθεί λόγω δυσκολιών του οικογενειακού τους περιβάλλοντος, αλλά οικοδομείται στο σχολείο μέρα με τη μέρα, όταν αυτό λείπει, πιο εύκολα οδηγούνται στην παραίτηση και την εγκατάλειψη.  Πολύ περισσότερο τα παιδιά μεταναστών και προσφύγων, παιδιά Ρομά ή άλλων μειονοτήτων ή ευάλωτων ειδικών ομάδων που το σχολικό πλαίσιο αποτελεί γι’ αυτά ένα από τα λίγα σημείο αναφοράς. Όλα αυτά επιδεινώνονται ακόμη περισσότερο για τους μαθητές και καθηγητές της Τεχνικής Εκπαίδευσης, λόγω της κοινωνικοοικονομικής σύνθεσης του μαθητικού πληθυσμού και των εργαστηριακών μαθημάτων.

Την ίδια στιγμή οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται στο επίκεντρο μιας επιπλέον ψυχοφθόρας διαδικασίας.

Με την αναζήτηση υλικών μέσων και τεχνογνωσίας, με δικά τους έξοδα. Με την κυβέρνηση να θεωρεί πως οι εκπαιδευτικοί μπορούν να κάνουν “μάθημα” από κινητό!! Με τους προσωπικούς υπολογιστές των εκπαιδευτικών να καταρρέουν, αφού δεν είναι για επαγγελματική χρήση και χρησιμοποιούνται ατέλειωτες ώρες.

Με την αναγκαστική μετατροπή του σπιτιού τους σε χώρο εργασίας αφού τα σχολεία δεν μπορούν να καλύψουν όσους το επιθυμούν. 

Η Διοίκηση και το Υπουργείο Παιδείας παραβιάζει συνεχώς και τον χρόνο εργασίας τους, καλώντας τους να εφαρμόσουν εγκυκλίους, μεταμεσονύκτια ή Σαββατοκύριακα. 

– Εκπαιδευτικοί που αφιέρωσαν τα χρόνια της ζωής τους για «να μάθουν στα παιδιά γράμματα», αλλά και αναπληρωτές εκπαιδευτικοί που διακτινίζονται σήμερα σε όλη την Ελλάδα για ένα κομμάτι ψωμί, βιώνουν καθεστώς απίστευτης πίεσης και ανασφάλειας. 

Και πάνω από όλα καθημερινά βιώνουν το καχέκτυπο τηλετάξης που δεν βλέπουν τους μαθητές τους, που δεν ξέρουν ποιοι τους βλέπουν και που η μια στις τρεις φράσεις είναι «με ακούτε;». 

Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν και διεθνείς μελέτες,  καταδεικνύοντας ταυτόχρονα και τα σοβαρά ψυχοκοινωνικά προβλήματα που αναπτύσσονται στη νεολαία με εγκλεισμό και πολύωρη παρακολούθηση οθονών για τηλεκπαίδευση, τηλεπαφή και τηλε-οτιδήποτε. 

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση ενδιαφέρεται να αξιοποιήσει την πανδημία ως ευκαιρία για το πέρασμα νέων αντιδραστικών μέτρων. Νομοθέτησε την αύξηση των μαθητών στην τάξη, έδωσε ήδη περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ για να λειτουργήσει η Τράπεζα Θεμάτων, αρνήθηκε να συζητήσει στην κατεύθυνση των ανοικτών σχολείων με βάση τα αιτήματα εκπαιδευτικών και μαθητών. Ζητά από τους εκπαιδευτικούς να «προχωρήσουν την ύλη», να βάζουν απουσίες κρίνοντας την επαρκή φοίτηση, να αναλάβουν την ευθύνη ως σύλλογος διδασκόντων για την εύρυθμη λειτουργία της τηλεκπαίδευσης. Οι συμφωνίες της κυβέρνησης με επιχειρήσεις κεκλεισμένων των θυρών, προδιαγράφει ένα μέλλον αύξησης της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης και λειτουργίας της ως πεδίου κέρδους και σκανδάλων σαν αυτού των 6 εκατομμυρίων ευρώ για 1,6 εκατ. άχρηστες μάσκες.

Είναι ώρα να πούμε: Φτάνει πια! ως εδώ!

Μετά το δεύτερο lockdown και το κλείσιμο των σχολείων, καθώς και τα σχέδια για διαρκή ανοιγοκλεισίματα, χωρίς κανένα μέτρο ενίσχυσης της δημόσιας υγείας και της κοινωνικής προστασίας γίνεται φανερό ότι η κυβέρνηση αδιαφορεί για όσα εμείς δυσφορούμε. Γιατί προτεραιότητά της είναι  να επιβάλλει τη σωτηρία των επιχειρηματικών κερδών πάνω από τις ζωές μας. Και θέλει να μας έχει συνένοχους σε αυτή την επιλογή. Αυτή να κάνει ότι ενδιαφέρεται για την εκπαίδευση και εμείς να περιοριστούμε στο ρόλο του δημόσιου υπαλλήλου που υπακούει στις εντολές της διοίκησης. Λέμε δυνατά: «συνένοχο στο φόνο δε θα με έχετε»! Συγκροτούμαστε στα σωματεία μας για να αντισταθούμε και να διεκδικήσουμε συλλογικά.

Καλούμε όλους τους συλλόγους διδασκόντων να συνεδριάσουν εκ νέου, να λάβουν υπόψη τους τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε σχολικής μονάδας, να καταγράψουν τα ερωτήματα, τα προβλήματα που έχουν προκύψει και να προχωρήσουν στις παρακάτω αποφάσεις:

  1. Απαιτούμε την κατάργηση της υποχρεωτικότητας της σύγχρονης εξ αποστάσεως και αμφισβητούμε την επιβολή της, με βάση πρώτα και κύρια την βασική αρχή της ισότιμης πρόσβασης όλων των παιδιών στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση. Με βάση αυτό κανείς/καμιά εκπαιδευτικός να μη δεχτεί να βάζει απουσίες, να μην θεωρεί διδακτέα την ύλη.
  2. Λαμβάνοντας υπόψη τον αντιπαιδαγωγικό χαρακτήρα των ωρολόγιων προγραμμάτων που προβλέπονται στο ΦΕΚ και οδηγεί σε εξωπραγματικά και ανθυγιεινά ωράρια για μαθητές και εκπαιδευτικούς στην οθόνη. Ο κάθε σύλλογος διδασκόντων θα διαμορφώσει το πρόγραμμα που θεωρεί κατάλληλο για τους/τις μαθητ(ρι)ες του σχολείου και της τάξης του.
  3. Καμία και κανένας να μην εργάζεται με δικά του μέσα. Τα μέσα και ο τρόπος που ο/η κάθε εκπαιδευτικός θα επιλέξει με βάση τις ανάγκες των παιδιών οφείλει να γίνεται μέσω των δυνατοτήτων και μέσων που μας παρέχει η κάθε σχολική μονάδα που υπηρετούμε, από την έδρα της σχολικής μας μονάδας. Το κόστος του εξοπλισμού αποτελεί αποκλειστική ευθύνη του υπουργείου και όχι των εκπαιδευτικών και των μαθητών. Όσοι εκπαιδευτικοί επιθυμούν, να παρέχουν την εργασία τους στο χώρο του σχολείου. Η οικία μας και τα τεχνολογικά μέσα που διαθέτουμε δεν ανήκουν στο υπουργείο.
  4. Καταγραφή όλων των αναγκών/ελλείψεων των μαθητών και κάλυψη όλων των μαθητών/μαθητριών μας με εξοπλισμό (δωρεάν Η/Υ, κάμερα, ηχεία, εκτυπωτή, μελάνια, χαρτί, δωρεάν σύνδεση στο διαδίκτυο) και των εκπαιδευτικών που δεν επιθυμούν ή δεν μπορούν να προσέρχονται στο σχολείο για την παροχή εξ αποστάσεως, χωρίς αποκλεισμούς για χιλιάδες μαθητές των δημόσιων σχολείων της χώρας με βάση τη συνταγματική επιταγή της παροχής δημόσιας/δωρεάν εκπαίδευσης για όλους τους πολίτες,.
  5. Άμεση μείωση/ανακατονομή της ύλης ώστε να μπορέσουν επαρκώς να ανταποκριθούν οι εκπαιδευτικοί στη διδασκαλία της και οι μαθητές στην αφομοίωσή της,
  6. Με αίσθημα παιδαγωγικής ευθύνης, συλλογικότητας και αλληλεγγύης, θα κρατήσει ζωντανή τη στήριξη την επαφή, την επικοινωνία και την παιδαγωγική σχέση με τους μαθητές και τις οικογένειές τους. Με γνώμονα πάντα τις ιδιαίτερες ανάγκες και δυνατότητες των μαθητ(ρι)ών, θα επιλέξει τα μέσα και τη μορφή της επικοινωνίας και θα οργανώσει το διδακτικό του έργο και την επαφή με τους/τις μαθητ(ρι)ές (email, ασύγχρονη κλπ.).
  7. Όλα τα παραπάνω ερωτήματα, προβλήματα, ελλείψεις, δυσκολίες, ζητήματα προσωπικών δεδομένων κλπ., προκειμένου να είναι όλοι οι εκπαιδευτικοί καλυμμένοι και να αναλάβουν όσοι πιέζουν και απειλούν τις ευθύνες τους, να σταλούν στη διεύθυνση ΠΕ και τους συντονιστές εκπαίδευσης, απαιτώντας να πάρουν έγγραφες απαντήσεις για την αντιμετώπισή τους.

Τώρα και όχι αύριο διεκδικούμε:

Διενέργεια μαζικών επαναλαμβανόμενων τεστ σε όλους τους συναδέλφους αλλά και στους μαθητές, ώστε να υπάρξει άμεση παρέμβαση σε περίπτωση που χρειαστεί, και να ελέγχεται η διάδοση του ιού.

Καθημερινή πλήρης λειτουργία των σχολείων με μειωμένο αριθμό μαθητών στο τμήμα (12-15), ανάλογα με τα τ.μ. των αιθουσών ώστε να τηρούνται οι αποστάσεις, με αξιοποίηση σχολείων που έκλεισαν όλα τα προηγούμενα χρόνια και κάθε είδους κτηρίων, ακόμα και ιδιωτικών, που θα μπορούσαν να βρεθούν διαθέσιμα σε κάθε δήμο. Άμεση εκπόνηση κεντρικού πανελλαδικού σχεδίου για νέα σχολικά κτίρια που να καλύπτουν τις ανάγκες για σχολική στέγη.

Δημιουργία όλων των απαραίτητων δομών ενισχυτικής διδασκαλίας (παράλληλη, κατ΄ οίκον, πρόσθετη) για τους μαθητές που δε μπορούν λόγω πανδημίας να παρακολουθήσουν τη δια ζώσης διαδικασία και παραμένουν περιορισμένοι στο σπίτι.

Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί/ μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και ολόκληρη την προϋπηρεσία για να καλυφθούν ΤΩΡΑ όλα τα κενά! Κατάργηση εδώ και τώρα του απαράδεκτου θεσμού των ΑΜΩ και των 3μηνιαίων αναπληρωτών. Κατάργηση του ν. 4692/20 της Κεραμέως και του νόμου του προσοντολογίου του Γαβρόγλου.

Μέτρα στήριξης των συναδέλφων που εργάζονται μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους (στέγαση, σίτιση, μετακίνηση).

Εξασφάλιση όλου του απαραίτητου αριθμού μόνιμων εργαζομένων στην καθαριότητα των σχολείων, ώστε να διασφαλίζονται οι υγειονομικοί όροι καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του σχολείου. Μονιμοποίηση των καθαριστριών. Επαναπρόσληψη των απολυμένων μεταναστ(ρι)ων καθαριστ(ρι)ων. Κατάργηση της ρατσιστικής διάταξης.

Δωρεάν διάθεση του αναγκαίου υλικού προστασίας στα σχολεία (μάσκες, γάντια, αντισηπτικά, υλικά καθαριότητας) με έκτακτη επιχορήγηση στις σχολικές επιτροπές.

Αναδιάταξη- Μείωση της ύλης για τη νέα χρονιά

Εξασφάλιση των αναγκαίων αδειών για τους εκπαιδευτικούς που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, χωρίς «αστερίσκους». Ίσα δικαιώματα για μόνιμους και αναπληρωτές.

Κατάργηση της τροπολογίας, της ΠΝΠ και της ΥΑ που αφορά τις κάμερες και την εξ αποστάσεως.

Δημιουργία Σχολιατρικής Υπηρεσίας  που θα έχει την ευθύνη για τον έλεγχο λειτουργίας των σχολείων αλλά και τη διαχείριση των κρουσμάτων.

Ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας ΤΩΡΑ για να σωθεί ο λαός!

Επίταξη ΤΩΡΑ, των κρεβατιών, των κλινικών, των εργαστηρίων, του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, των 350 κρεβατιών ΜΕΘ του ιδιωτικού τομέα μαζί με το προσωπικό ώστε να ενταχθούν στον κρατικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού χωρίς αποζημίωση. Να καταργηθούν οι επιδοτήσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους της υγείας. Ένταξη όλων των μονάδων υγείας στρατιωτικών, πανεπιστημιακών, ιδιωτικών νοσοκομείων σε ενιαίο σχέδιο αντιμετώπισης της πανδημίας.

– Άμεσο άνοιγμα όλων των κλινών ΜΕΘ και ΜΑΦ (κενών και νέων, σύνολο 2000 ΜΕΘ, 1500 ΜΑΦ και στελέχωσή τους με το κατάλληλο προσωπικό. Άμεση αγορά αναπνευστήρων ώστε θέσεις ΜΑΦ να μετατραπούν σε θέσεις ΜΕΘ

Υλοποίηση ΤΩΡΑ μέτρων για την επάρκεια σε μέσα ατομικής προστασίας των υγειονομικών.

Διενέργεια test μόνο βάσει επιστημονικών ενδείξεων, απολύτως δωρεάν και με ευθύνη των κρατικών φορέων σε μεγάλες ομάδες πληθυσμού σύμφωνα με τις τρέχουσες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και σε όλους ανεξαιρέτως τους υγειονομικούς. Άμεση και δωρεάν πρόσβαση στο ΕΣΥ σε όλους όσους χρήζουν διερεύνησης και  συνέχεια της ιατρικής παρακολούθησης στο σπίτι. Άμεση πρόσβαση όλων όσων εμφανίζουν συμπτώματα σε γιατρό. Κανείς σπίτι αδιάγνωστος. Να μην γίνει το «μένουμε σπίτι», πεθαίνουμε σπίτι!

Διορισμό ΤΩΡΑ με πράξη νομοθετικού περιεχομένου, κατά παρέκκλιση των διατάξεων που ισχύουν, μόνιμων γιατρών. Άμεση στήριξη του ΕΣΥ με μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού 

Διορισμό σε μόνιμες θέσεις Επιμελητών Β’ όσων επικουρικών γιατρών προσλαμβάνονται για την αντιμετώπιση της επιδημίας.

Μέριμνα για ευπαθείς ομάδες – άπορους – αστέγους – φυλακισμένους – πρόσφυγες με αναγκαίο εξοπλισμό και ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης. Οι συνταξιούχοι, οι απομονωμένοι, οι αδύναμοι θα χρειαστούν εισοδηματική ενίσχυση, αλλά και ευρύτερη κοινωνική βοήθεια, προκειμένου να αποφευχθούν ακραία φαινόμενα δυστυχίας. Να κλείσουν τα στρατόπεδα του αίσχους! Επείγουσα αποσυμφόρηση των φυλακών!

Το αμέσως επόμενο διάστημα προχωράμε σε:

  • Παράσταση διαμαρτυρίας την Τρίτη 24/11 στη ΔΙΠΕ Δυτ. Αττικής
  • Διαδικτυακή Συνέλευση του συλλόγου με όλα τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς για να καταγραφεί όλη η εικόνα και να αποφασίσουμε συλλογικά.
  • Συμμετέχουμε μαζικά στην απεργιακή κινητοποίηση του ΕΚΑ και της ΑΔΕΔΥ στις 26/11. Ειδικά μετά το όργιο καταστολής στις κινητοποιήσεις του Πολυτεχνείου, γίνεται φανερό ότι θέλουν να βγάλουν τις διεκδικήσεις μας στην παρανομία για να περνούν ανενόχλητοι τα σχέδιά τους.
  • Συντονιζόμαστε μεταξύ μας και με τους συλλόγους της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και με συλλόγους γονέων. 
  • Καλούμε την ΔΟΕ να αναλάβει τις ευθύνες της και να οργανώσει τα αντίστοιχα σε όλους τους συλλόγους ώστε ο αγώνας μας να συντονιστεί και να πάρει πανελλαδική διάσταση. Το ΔΣ της ΔΟΕ να καλύψει συνδικαλιστικά τους συναδέλφους που δεν θα υλοποιήσουν την ΕΑΕ του ΥΠΑΙΘ, είτε λόγω έλλειψης τεχνολογικού εξοπλισμού, είτε γιατί δεν έχουν τον κατάλληλο χώρο και δεν τους παρέχεται η δυνατότητα να την πραγματοποιήσουν.

Προτεραιότητα δική μας είναι η ζωή, η υγεία, η παιδεία και η ελευθερία του Λαού!

Οι αναπληρωτές δεν είναι εργαζόμενοι β’ κατηγορίας!

Καταγγέλλουμε τις αυθαίρετες απειλές, εκβιασμούς και λανθασμένες πληροφορίες που διακινούνται με ευθύνες διευθυντών σχολείων και διευθυντών εκπαίδευσης αναφορικά με τα δικαιώματα των αναπληρωτών, το ωράριο και τη μισθοδοσία τους.

Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί για πάνω από μια δεκαετία καλύπτουν τους εαυτούς τους σε κενά πάγια, διαρκή και εκρηκτικά!

  • Η πολιτική των μηδενικών διορισμών όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά και το προσοντολόγιο, οι τεράστιες ανακατατάξεις στους πίνακες, οι αποκλεισμοί και οι απολύσεις που αυτό φέρνει
  • οι εξαντλητικές μετακινήσεις από τη μια άκρη στην άλλη της χώρας κάθε χρόνο, αφήνοντας πίσω οικογένειες, φίλους και προσωπικό προγραμματισμό, γονατίζοντας οικονομικά τους συναδέλφους
  • η εναλλαγή μεταξύ ανεργίας-εργασίας
  • οι άθλιες ελαστικές εργασιακές σχέσεις με συμβάσεις 9 μηνών, 3μηνων προσφάτως, μειωμένου ωραρίου κλπ

έχουν δημιουργήσει ασφυκτικούς όρους ανασφάλειας για τη δουλειά και τη ζωή χιλιάδων αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

Σε πολλά σχολεία αυτές τις ημέρες, οι αναπληρωτές ενημερώνονται ξαφνικά πως ο μισθός τους συνδέεται με τις ώρες εργασίας, και παρά το γεγονός ότι προβλέπεται αναμόρφωση του προγράμματος για όλους τους εκπαιδευτικούς, σε πολλά σχολεία οι αναπληρωτές καλούνται να συνεχίσουν να κάνουν το σύνολο των διδακτικών ωρών τους, αναλαμβάνοντας τελικά την πλειοψηφία των διδακτικών ωρών στη σχολική μονάδα.

Υπό την ανοχή των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, αλλά και φυσικά του ίδιου του Υπουργείου, από τη στιγμή που δεν έχει δώσει σαφείς οδηγίες για τη διεξαγωγή της τηλε-«εκπαίδευσης», παρά μόνο γενικές αοριστολογίες, επικαλούνται ορισμένοι πώς οι αναπληρωτές οφείλουν να συμπληρώνουν όλο το ωράριό τους, γιατί σε διαφορετική περίπτωση δε θα πληρωθούν τον μισθό στο σύνολό του. Επιπλέον, κάποιοι χρησιμοποιούν το πρόσχημα ότι κάποια μαθήματα ειδικοτήτων είναι μονόωρα και δεν πρέπει να χαθούν, λες και φταίνε οι αναπληρωτές για τις ώρες μαθημάτων που χάνονται. Αποκλειστική ευθύνη για το χάσιμο διδακτικών ωρών και το κλείσιμο των σχολείων έχει η κυβέρνηση, καθώς δεν φρόντισε να πάρει ΟΥΤΕ ΕΝΑ μέτρο για τη θωράκιση της δημόσιας υγείας και των σχολείων.

Καλούμε τους συλλόγους διδασκόντων να προσαρμόσουν τα προγράμματα με βάση τις ανάγκες των μαθητών και των τάξεων τους. Όχι στα εξωπραγματικά και ανθυγιεινά ωράρια για μαθητές και εκπαιδευτικούς στην οθόνη, τα καθημερινά (τηλε)5ωρα για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς.

Δε θα επιτρέψουμε τη διάσπαση των εργαζομένων στην εκπαίδευση σε μόνιμους και αναπληρωτές!

Δε θα τους περάσει!!!

Οι διοικητικές αυθαιρεσίες θα πέσουν στο κενό!!

ΕΞΙΣΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΟΝΙΜΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ!

ΚΑΝΕΝΑΣ/ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ/ΤΡΙΑ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΣ/Η!

ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤ(ΡΙ)ΩΝ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑ

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ Ν. 4589 του ΠΡΟΣΟΝΤΟΛΟΓΙΟΥ

Έξω οι κάμερες απ’ τα σχολεία

Να καταργηθεί τώρα η τροπολογία για την σύγχρονη εξ αποστάσεως «εκπαίδευση» και τη ζωντανή μετάδοση του μαθήματος στις σχολικές τάξεις! ΕΞΩ ΟΙ ΚΑΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

Η κυβέρνηση συνεχίζει την άνευ προηγουμένη επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών και τα εργασιακά κεκτημένα των εκπαιδευτικών ψηφίζοντας ακόμη μια αντιδραστική διάταξη, η οποία εγκαθιστά με νόμο πλέον την παροχή εξ αποστάσεως εκπαίδευσης σε περίπτωση «καθολικής ή μερικής αναστολής ή απαγόρευσης λειτουργίας εκπαιδευτικής δομής είτε για άλλο λόγο που ανάγεται σε έκτακτο ή απρόβλεπτο γεγονός» και επιτρέπει την είσοδο κάμερας στις σχολικές τάξεις και στην γ/θμια εκπαίδευση προκειμένου να προβάλλεται το μάθημα ζωντανά στα σπίτια των μαθητών που δεν θα μπορούν να παρευρεθούν στο σχολείο! Μετά το αντιεκπαιδευτικό πολυνομοσχέδιο και τον αντιπεριβαλλοντικό νόμο, η κυβέρνηση προχώρησε στην ψήφιση της επίμαχης τροπολογίας τελευταία στιγμή, σε ένα σχέδιο νόμου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου άσχετο με την εκπαίδευση.

Η τροπολογία είναι απολύτως επικίνδυνη γιατί:

1. Στο άρθρο 1 αναφέρεται «Είναι δυνατή η, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης, παροχή σύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευση με χρήση μέσων τεχνολογίας σε μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που δεν δύναται να παρακολουθήσουν δια ζώσης την εκπαιδευτική διαδικασία είτε λόγω καθολικής ή μερικής αναστολής ή απαγόρευσης λειτουργίας εκπαιδευτικής δομής είτε για άλλο λόγο που ανάγεται σε έκτακτο ή απρόβλεπτο γεγονός.»

Η διάταξη αυτή αποδεικνύει καθαρά ότι η τροπολογία δεν αφορά μόνο τις «κάμερες στην τάξη». Με την τροπολογία βαφτίζει/νομιμοποιεί ως κανονική εκπαίδευση την εξ αποστάσεως, την ώρα που τόσο καιρό παραδεχόταν ότι η ζωντανή διδασκαλία δεν μπορεί να αντικατασταθεί από καμιά άλλη διαδικασία. Με αυτόν τον τρόπο ανοίγεται διάπλατα ο δρόμος της πλήρους αντικατάστασης της εκπαιδευτικής διαδικασίας από την εξ αποστάσεως, για οτιδήποτε αποφασίζει το Υπουργείο ότι συνιστά «έκτακτο ή απρόβλεπτο γεγονός»!

Για σκεφτείτε, σε απομακρυσμένα μέρη ή σε νησιά, σε κενά τα οποία προκύπτουν στη διάρκεια της χρονιάς για λόγους υγείας ή εγκυμοσύνης, τόσα κενά που εδώ και μια δεκαετία έχουμε αναδείξει ως εκρηκτικά ενώ χιλιάδες είναι αυτά που τελικά εν καλύπτονται ποτέ, δεν θα μπορούν άραγε να χαρακτηριστούν από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία ως «έκτακτο ή απρόβλεπτο γεγονός;». Σύντομα δεν θα χρειάζονται όλοι οι αναπληρωτές αρχικά και οι μόνιμοι αργότερα, αφού θα μπορούν να αντικατασταθούν από κάμερες και από την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, που επιτρέπει τον απόλυτο έλεγχο αλλά και τους χορηγούς και τους επενδυτές

2. Η τροπολογία εισάγει τις κάμερες παρακολούθησης στις σχολικές αίθουσες και στη διδασκαλία! Το μέτρο αυτό κρύβει αμέτρητους κινδύνους για την εκπαιδευτική διαδικασία. Η είσοδος της κάμερας μέσα σε μια σχολική τάξη και η μαγνητοσκόπηση του μαθήματος αρχικά είναι αντιεκπαιδευτική και αντιπαιδαγωγική. Η ζωντανή διαδικασία της μάθησης και της εκπαίδευσης παύει να υπάρχει, η εμπιστοσύνη, η αμεσότητα και η επικοινωνία οριοθετούνται όταν οι πρακτικές εκπαιδευτικού και μαθητών παρακολουθούνται από τρίτους. Μάλιστα η δια ζώσης εκπαίδευση αρχίζει να καθίσταται δευτερεύουσα και να παίρνει τη θέση της η σύγχρονη εξ αποστάσεως, που όπως έχουμε τονίσει δεν μπορεί να νοηθεί ως εκπαιδευτική διαδικασία ώστε να εξισωθεί, να αντικαταστήσει την δια ζώσης εκπαίδευση ή να λειτουργήσει συμπληρωματικά από τη στιγμή που θα ανοίξουν τα σχολεία.

Η παρακολούθηση ενός μαθήματος μέσα από την κάμερα, αντιβαίνει μάλιστα σε κάθε δικαίωμα του εκπαιδευτικού και του μαθητή σε ιδιωτικότητα και καθιστά αδύνατη τη διαφύλαξη των προσωπικών τους δεδομένων. Ανά πάσα στιγμή μια κουβέντα ή μια κίνηση μπορεί να δημοσιευτεί και να φτάσει σε χιλιάδες άσχετα μάτια και αυτιά. Είναι ψευδεπίγραφη η διαβεβαίωση της τροπολογίας ότι διασφαλίζονται τα προσωπικά δεδομένα των εμπλεκόμενων, αφού όποιος θέλει κρατάει στοιχεία, ήχο και βιντεοσκοπεί χωρίς πρόβλημα

Η τάξη δεν είναι ένα ψυχρό δωμάτιο. Είναι χώρος εκπαίδευσης, κοινωνικοποίησης, φιλοξενεί όλη εκείνη τη δυναμική διαδικασία της παιδικής και εφηβικής ηλικίας, που ορίζει ποιος/-α θα είσαι μετά, πώς διαχειρίζεσαι όσα προκύψουν στη ζωή. Και η κάμερα στην τάξη αυτό το κόβει μαχαίρι. Γιατί η ζωή πια στην τάξη είναι υπό παρακολούθηση. Και ο μαθητής και ο δάσκαλος καλούνται να είναι «συμμορφωμένοι», όπως ο εκάστοτε επόπτης ορίζει.

Οι εκπαιδευτικοί δεν θα επιτρέψουμε την έκθεση των μαθητών μας, ούτε εμάς των ίδιων σε αυτόν τον κίνδυνο.

Το ΥΠΑΙΘ φαίνεται να έχει σαφή στόχο: με μια τέτοια τροπολογία ανοίγει ο δρόμος για τον πλήρη έλεγχο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, τον επιθεωρητισμό και την αξιολόγηση. Εμείς απαντάμε πως η εκπαιδευτική διαδικασία δεν είναι ούτε για livestreaming ούτε για παρακολούθηση από την οθόνη του υπολογιστή από οποιονδήποτε έχει πρόσβαση. Το ασφαλές και προστατευμένο περιβάλλον για τους μαθητές και τις μαθήτριες μας είναι πρώτιστη υποχρέωση του σχολείου. Οι εκπαιδευτικοί θα προστατεύσουμε την προσωπική ζωή μαθητών και εκπαιδευτικών, τη ζωντανή και δημιουργική δια ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία, τα δικαιώματα των μαθητών σε δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών.

Υπογραμμίζουμε ότι η σύγχρονη εξ αποστάσεως-τηλεκπαίδευση δεν είναι υποχρεωτική.

-Καλούμε τους Συλλόγους Διδασκόντων να πάρουν αποφάσεις ενάντια στο μέτρο της ζωντανής μετάδοσης των μαθημάτων, και να μην το εφαρμόσουν στα σχολεία τους.

-Καλούμε τους συναδέλφους να μη δεχθούν να κάνουν μάθημα με ζωντανή μετάδοση και να διακόψουν τώρα τη συμμετοχή τους στη σύγχρονη εξ αποστάσεως-τηλεκπαίδευση και καλύπτουμε γι’ αυτό συνδικαλιστικά τους εκπαιδευτικούς των σχολείων ευθύνης μας! 

-Αποφασίζουμε απεργία – αποχή, σε κάθε περίπτωση πιέσεων ή υποχρεωτικότητας της σύγχρονης εξ αποστάσεως-τηλεκπαίδευση.  

Καλούμε ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ, τη ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ, να κηρύξουν απεργία-αποχή σε αντίστοιχες περιπτώσεις

Να καταργηθεί τώρα η τροπολογία!

Έξω οι κάμερες από τα σχολεία.

Οι πρώτοι υπολογιστές έφτασαν στα σχολεία και τους μαθητές μας!

Μια εικόνα χίλιες λέξεις… Οι πρώτοι υπολογιστές έφτασαν στα σχολεία και τους μαθητές μας!

Αθλιότητα χωρίς τέλος οι «πρωτοβουλίες» του Υπουργείου Παιδείας!

Αιδώς Αργείοι!

Για τη νέα εγκύκλιο με τίτλο «Διευκρινίσεις σχετικά με την υποβολή αναγκών εξοπλισμού φορητών ηλεκτρονικών συσκευών»

Εμπαιγμός της κοινωνίας, εκπαιδευτικών και μαθητών, της λαϊκής οικογένειας από το υπουργείο παιδείας, την Κεραμέως και την κυβέρνηση!

Μετά την οδηγία για καταγραφή των αναγκών των σχολείων και των μαθητών μας σε ηλεκτρονικό εξοπλισμό, προϊστάμενες και διευθυντές/ντριες των σχολείων μας, δήλωσαν το σύνολο ή το μεγαλύτερο μέρος του εκπαιδευτικού και μαθητικού πληθυσμού, προκειμένου να σταλούν σε όλους και όλες τους φορητοί υπολογιστές, που αποτελεί πάγιο αίτημά μας. Τελικά το υπουργείο μπροστά στις μεγάλες πραγματικές ανάγκες που καταγράφηκαν, επανήλθε με διευκρινιστική οδηγία, δείχνοντας το πραγματικό του πρόσωπο: «διευκρινίζουμε ότι η καταγραφή αναγκών εξοπλισμού φορητών ηλεκτρονικών υπολογιστών/συσκευών αφορά αποκλειστικά και μόνο σε ελλείψεις της σχολικής μονάδας και επ’ ουδενί φυσικών προσώπων (εκπαιδευτικών ή μαθητών)».

Μια μέρα μετά, αφού έστησαν ένα επικοινωνιακό σόου στα αγαπημένα τους κανάλια ότι όλοι οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί θα πάρουν υπολογιστές και λάπτοπ, έρχεται η καταληκτική προφορική οδηγία, το μεσημέρι στις 9/4, από την Περιφερειακή Δ/νση Εκπαίδευσης, όπου καλεί τις σχ. μονάδες να καταγράψουν εντελώς «ελεύθερα» τις ανάγκες σε εξοπλισμό φορητών ηλεκτρονικών συσκευών ως εξής:

Κάθε νηπιαγωγείο δηλώνει ότι χρειάζεται έναν υπολογιστή

Κάθε σχολική μονάδα που είχε πάρει με το πρόγραμμα ΕΣΠΑ ερμάρια των δέκα δηλώνει ότι ΔΕΝ χρειάζεται κανέναν υπολογιστή

Οι άλλες σχολικές μονάδες δηλώνουν κάθε 45-50 παιδιά ότι χρειάζονται έναν υπολογιστή

Και συνεχίζει…

«Η καταγραφή αυτή σχετίζεται με πρόγραμμα ΕΣΠΑ, που υλοποιείται στο πλαίσιο της γενικότερης βελτίωσης ψηφιακών δεξιοτήτων. Ειδικότερα, αποσκοπεί στην ποιοτική αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης για την υποστήριξη ευρύτερων εκπαιδευτικών στόχων, για την ανάπτυξη και καλλιέργεια νέων δεξιοτήτων μαθητών και εκπαιδευτικών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και για την υποστήριξη της διδασκαλίας και νέων μορφών μάθησης. Για τους ανωτέρω λόγους καλείσθε να καταγράψετε τις άμεσες μόνο ανάγκες των σχολικών μονάδων κάνοντας χρήση της φόρμας σε μορφή excel, που επισυνάπτεται.»

Και γεννάται εύλογα η απορία: γιατί προφορικά; Μα…για να μη δημοσιεύσουν τον απόλυτο εξευτελισμό τους και να ρίξουν το μπαλάκι της ευθύνης στους διευθυντές/ντριες και στις σχολικές μονάδες, τόσα μας ζήτησαν, τόσα δώσαμε! Πάνε λοιπόν, οι υπολογιστές για όλους τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς.

Το υπουργείου αφού έπλεξε το εγκώμιο του ότι εν μέσω πανδημίας και με κλειστά σχολεία, ότι η εκπαίδευση λειτουργεί όπως πριν, χρησιμοποιώντας ψευδή στοιχεία, εκμεταλλεύεται την πανδημία για να προωθήσει αλλότρια σχέδια προώθησης του σχολείου της αγοράς με βάση τις κατευθύνσεις ΕΕ-ΟΟΣΑ.

Τεράστια ερωτηματικά εγείρονται και γύρω από το γεγονός, σύμφωνα με δηλώσεις τους, πως το υπουργείο δε θα δώσει το ελάχιστο έκτακτο κονδύλι για κάλυψη ηλεκτρονικού εξοπλισμού. Ποια εταιρεία βρήκε την ευκαιρία πάλι να «πριμοδοτήσει» το Υπουργείο; Και τελικά από ποια κονδύλια θα πληρωθούν αυτά; Από τα χρήματα των λειτουργικών εξόδων των σχολείων, μέσω των σχολικών επιτροπών ή από κάποιο ΕΣΠΑ του υπουργείου;

  • Εμείς ξανακαλούμε τα σχολεία, σε συνέχεια της χτεσινής μας ανακοίνωσης, να στείλουν όλες τις ανάγκες τους με βάση τον αριθμό εκπαιδευτικών και μαθητών αυτή τη στιγμή στη σχολική μονάδα. Να δώσει τώρα σε όλες και όλους το βασικό εξοπλισμό χωρίς διαχωρισμούς ως βάση για την καθολική πρόσβαση στο αγαθό της ενημέρωσης της επικοινωνίας και της μορφωτικής και πολιτιστικής δημιουργίας.
  • Ξεκαθαρίζουμε ξανά στο Υπουργείο ότι δεν επιτρέπουμε η διάθεση αυτού του εξοπλισμού σε μαθητές και εκπαιδευτικούς να θεωρηθεί και να ερμηνευθεί ως συναίνεση σε εξ αποστάσεως εκπαίδευση και υποκατάσταση της σχολικής τάξης είτε την επιβολή παράδοσης ύλης και «κανονικής» διδασκαλίας από μακριά. Αυτό δε γίνεται και δε θα το επιτρέψουμε – θα βρει το εκπαιδευτικό κίνημα και όλη την κοινωνία απέναντι του. Δεν θα αποδεχτούμε τα αντιεκπαιδευτικά σχέδια υπουργείου και ΟΟΣΑ.
  • Καλούμε τη ΔΟΕ να τοποθετηθεί σε αυτή την κατεύθυνση.

Τα παιχνίδια στην πλάτη της κοινωνίας και των εκπαιδευτικών συνεχίζονται και με τις διακοπές του Πάσχα

Ενώ λοιπόν, η υπουργός παιδείας από τη μια παίζει επικοινωνιακά παιχνίδια με υπολογιστές, από την άλλη ετοιμάζει να περικόψει τις διακοπές του Πάσχα με νομοθετικές ρυθμίσεις που αφήνει εννοείται ότι θα φέρει εντός των ημερών!

Τελικά επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ποιες είναι οι πραγματικές τους προθέσεις. Η κρίση της πανδημίας είναι μια χρυσή ευκαιρία να αμφισβητηθούν για πάντα όλα τα δικαιώματά μας: ωράρια, αργίες, άδειες, θέσεις εργασίας. Δεν θα το επιτρέψουμε!

Σχετικά με το έγγραφο καταγραφής ηλεκτρονικών συσκευών

Το έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας που εστάλη στις σχολικές μονάδες με θέμα «Υποβολή αναγκών εξοπλισμού φορητών ηλεκτρονικών συσκευών σε σχολικές μονάδες» και αναγγέλλει ότι «προτίθεται να προβεί στην προμήθεια και παροχή εξοπλισμού, επιβεβαιώνει όλα όσα μέχρι τώρα κατήγγειλε το εκπαιδευτικό κίνημα και ο σύλλογός μας σχετικά με τις τεράστιες ελλείψεις σε εξοπλισμό που αντιμετωπίζουν οι μαθητές και οι οικογένειες τους και αποδεικνύει ότι είναι ψεύτικοί οι πανηγυρισμοί της ηγεσίας του Υπουργείου για πλήρη κάλυψη και δυνατότητα πρόσβασης στην επικοινωνία με τους εκπαιδευτικούς όλων των μαθητών.

Το έγγραφο του Υπουργείου που ζητάει στοιχεία για εξοπλισμό μαθητών και εκπαιδευτικών είναι απαράδεκτο καθώς :

1 . Αποκαλύπτεται ότι τα σχέδια για την «εξ αποστάσεως εκπαίδευση» ΔΕΝ αφορούν απλά την παρούσα φάση αλλά έχει μακροπρόθεσμες αμφισβητούμενες από την εκπαιδευτική κοινότητα στοχεύσεις που αφορούν σχέδια αξιοποίησης της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης για το μέλλον και στις κανονικές συνθήκες.

2. Το ΥΠΑΙΘ με χρονικούς εκβιασμούς περί «μη υποβολής των αναγκών εντός της προθεσμίας που ορίζεται από το Υπουργείο συνεπάγεται τη μη συμμετοχή» βάζει άλλο ένα ασφυκτικό τετελεσμένο και συνεχίζει την ίδια πιεστική τακτική προς τις σχ. μονάδες ( βλ. καταγραφή επείγουσα του αριθμού μαθητών που συμμετέχουν στην εξ αποστάσεως). Αυτό αποδεικνύει άλλωστε ότι δεν ενδιαφέρεται να καλύψει το σύνολο των αναγκών μαθητών και εκπαιδευτικών, αλλά απλά να δημιουργήσει εντυπώσεις περί παροχών.

3. Μεταθέτει τη ευθύνη του προγράμματος, που έχει στη βάση του το διαχωρισμό μαθητών και οικογενειών με τη διαδικασία της διερεύνησης για το «ποιος έχει και ποιος όχι», ζητώντας με διαδικασίες fast track τον/την κάθε Δ/ντη-ντρια και κυρίως τον εκάστοτε εκπαιδευτικό να μπουν σε προσωπικά δεδομένα οικογενειών προκειμένου να συγκεντρώσουν τα στοιχεία. Εάν έστω και ένας γονιός που δεν ρωτήθηκε (και πώς να ερωτηθεί εντός λίγων ωρών), δεν συμπεριληφθεί σε αυτούς που θα πάρουν laptop, tablet, ενδεχομένως να στραφεί κατά του σχολείου και του διευθυντή και του εκπαιδευτικού. Ποιος θα έχει την ευθύνη γι΄αυτό;

4. Μετατρέπει εκπαιδευτικούς και δ/ντες σε διαφημιστές μιας παροχής του υπουργείου («το υπουργείο προτίθεται να δώσει») δημιουργώντας προσδοκίες που δεν έχουμε κανένα δεδομένο αν, πότε και πώς θα υλοποιηθούν – και θα φαίνονται οι εκπαιδευτικοί εκτεθειμένοι στην οικογένεια για την υλοποίηση ή όχι μιας ακόμα υπόσχεσης.

Επαναλαμβάνουμε για ακόμα μια φορά ότι ο βασικός εξοπλισμός (ένα tablet για κάθε παιδί και σύγχρονο laptop για κάθε εκπαιδευτικό) είναι απολύτως αναγκαίο εργαλείο και είναι αναγκαίο αγαθό, τόσο για τις συνθήκες που ζούμε, όσο και για μετά ως εργαλεία για ενημέρωση, επικοινωνία, πρόσβαση σε μορφωτική και πολιτιστική δραστηριότητα, τα οποία έχουν δικαίωμα όλοι και πρέπει να εξασφαλίσει το κράτος με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Η αποστολή στοιχείων για δημοτικά και νηπιαγωγεία θεωρούμε ότι ανοίγει πραγματικά επικίνδυνους δρόμους. Εάν δοθεί, θα πρέπει να δοθεί ως εργαλείο για μελλοντική χρήση και σε καμιά περίπτωση να μη μεταφραστεί ως εξοπλισμός για άμεση χρήση και πολύ περισσότερο για «εξ αποστάσεως διδασκαλία».

Με βάση αυτά :

  • Καμία σχ. μονάδα Δ/νες-εκπαιδευτικοί δεν πρέπει να μπουν σε διερεύνηση αλλά να καταγράψουν το σύνολο του μαθητικού πληθυσμού και εκπαιδευτικών.
  • ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΝ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ το tablet το σύνολο των μαθητών της σχολικής μονάδας. Άλλωστε αυτό είναι ατομικός εξοπλισμός και πρέπει να υπάρχει δυνατότητα σε κάθε παιδί να τον χρησιμοποιεί, ταυτόχρονα με το αδελφάκι του για παράδειγμα.
  • ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΝ επίσης το σύνολο των εκπαιδευτικών του σχολείου για την παροχή laptop, ώστε να μην πρέπει οι ίδιοι να αξιολογήσουμε την δυνατότητα ανταπόκρισης του βασικού εργαλείου.
  • Να μην αναλάβουν την ευθύνη για την ακριβή δήλωση των αιτημάτων κι αν αυτά αποτυπώνουν όλες τις ανάγκες.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ: όλοι/όλες οι διευθυντές/ντριες/προισταμένες να αποστείλετε άμεσα αριθμό αναγκών τόσο όσο είναι ΟΛΟΙ οι μαθητές και μαθήτριες του σχολείου σας, προσθέτοντας σε αυτόν και τον αριθμό των εκπαιδευτικών. Θεωρούμε ότι είναι ο μοναδικός τρόπος να εξασφαλίσουμε την ισότιμη πρόσβαση όλων χωρίς εξαιρέσεις, αλλά και διασφάλιση εσάς των ίδιων.   

Ανεξάρτητα αν έχουν σταλεί από τα σχολεία στοιχεία, καλούμε να προβείτε σε ανακοινοποίηση των στοιχείων στη λογική της ανακοίνωσής μας.

Επίσης ξεκαθαρίζουμε προς το Υπουργείο ότι η διάθεση αυτού του εξοπλισμού σε μαθητές και εκπαιδευτικούς δεν θα επιτρέψουμε να θεωρηθεί και να ερμηνευθεί ότι ανοίγει το δρόμο για τα αντιεκπαιδευτικά σχέδια του και σχέδια του ΟΟΣΑ για θεσμοθέτηση της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και υποκατάστασης της σχολικής τάξης είτε την επιβολή παράδοσης ύλης και «κανονικής» διδασκαλίας από μακριά. Αυτό δε γίνεται και δε θα το επιτρέψουμε – θα βρει το εκπαιδευτικό κίνημα και όλη την κοινωνία απέναντι του.

Να δώσει τώρα σε όλες και όλους το βασικό εξοπλισμό χωρίς διαχωρισμούς ως βάση για την καθολική πρόσβαση στο αγαθό της ενημέρωσης της επικοινωνίας και της μορφωτικής και πολιτιστικής δραστηριότητας

Καλούμε τη ΔΟΕ να τοποθετηθεί σε αυτή την κατεύθυνση.

ΥΓ : παραθέτουμε σχέδιο απάντησης που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η κάθε σχολική μονάδα.

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ

Σε απάντηση του σχετικού σας εγγράφου …..

  1. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ……………..(μπαίνει ο αριθμός όλων των εκπαιδευτικών της σχολικής μονάδας), θεωρούμε αναγκαίο να υπάρχουν προσωπικοί φορητοί υπολογιστές για τον κάθε εκπαιδευτικό ώστε να είναι συμβατοί με οποιοδήποτε λογισμικό και περιβάλλον.
  2. ΜΑΘΗΤΕΣ …………………. (μπαίνει ο αριθμός όλων των μαθητών της σχολικής μονάδας). Θεωρούμε αναγκαίο να υπάρχει τουλάχιστον ένας δεύτερος φορητός υπολογιστής σε κάθε σπίτι για να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες.