Καμιά νομιμοποίηση στη φιεστα της 30/5

Απόφαση Τακτικής Γενικής Συνέλευσης

Καμιά νομιμοποίηση στην αντιδραστική «πανεθνική ημέρα δράσης» που ετοιμάζουν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και …ΣΕΒ στις 30/5

Αγωνιζόμαστε για ένα ταξικό εργατικό κίνημα που θα υπερασπίζει τα εργατικά δικαιώματα, θα συγκρούεται με τις κυβερνήσεις, το κεφάλαιο, τους ξεπουλημένους και απεργοσπάστες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

Για τις 30 Μαίου έχουν ορίσει η ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ το «αγωνιστικό» τους ραντεβού, εξαγγέλλοντας «Πανεθνική Ημέρα Δράσης» με τίτλο: «Κοινωνική Συμμαχία – ΠΑΝΕΘΝΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ – Για μια άλλη Ελλάδα – Ενάντια σε ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ». Πρόκειται για μια συμμαχία με αντιδραστικό, αντεργατικό περιεχόμενο, που υιοθετεί τα συνθήματα του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) και είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για το ίδιο το παρόν και το μέλλον του συνδικαλιστικού κινήματος συνολικά.

Υιοθετεί πλήρως το αγαπημένο λεξιλόγιο του ΣΕΒ: «επιχειρηματικότητα, ανάπτυξη, αξιοκρατία, εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, εξάλειψη των αντιαναπτυξιακών, διαρθρωτικών και γραφειοκρατικών εμποδίων, φορολογικά κίνητρα, αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ των επιχειρήσεων κ.λπ.»

Είναι μια συμμαχία στήριξης του ΣΕΒ, της κυβέρνησης και της επιχειρηματικής ανάπτυξης!  

Είναι φανερό πως το πλαίσιο αιτημάτων καμιά σχέση δεν έχει με τα δικά μας πραγματικά αιτήματα, όσο και με τα αιτήματα όλων των εργαζομένων.

Γιατί:

-Είναι μια «απεργία» υποταγής στη λογική των «ματωμένων πλεονασμάτων», της επιχειρηματικής ανάπτυξης και του καθεστώτος επιτροπείας. Μας καλούν να αγωνιστούμε ενάντια στην «υπερφορολόγηση” χωρίς να διευκρινίζουν ποιων: των κερδών ή των μισθών; Δε λέει ούτε κουβέντα για την εισφοροδιαφυγή που αποτελεί μια εξαιρετικά διαδεδομένη μορφή στάσης πληρωμών των εργοδοτών απέναντι στους εργαζόμενους (βλ. ασφαλιστικές εισφορές που δεν αποδίδονται) αλλά και απέναντι στο δημόσιο.

Ούτε λέξη για αύξηση των μισθών, κουβέντα για τις συντάξεις για σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους, τη στιγμή που ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων στο δημόσιο, στην εκπαίδευση και ιδιωτικό τομέα και ιδιαίτερα η νέα γενιά, βιώνει το άγος της ελαστικής ευέλικτης εργασίας. Πουθενά το χτύπημα των κερδών του κεφαλαίου, η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και ΣΣΕ παντού, η μείωση του χρόνου εργασίας, η δουλειά με όλα τα δικαιώματα και πλήρη ασφάλιση-περίθαλψη. Μας καλούν ενάντια στη «λιτότητα” και την ίδια στιγμή υπόγραψαν ΕΓΣΣΕ μισθών πείνας, αποδέχτηκαν τον υποκατώτατο μισθό και τη σφαγή των συντάξεων με το νέο ασφαλιστικό.

Απουσιάζει κάθε στόχος ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, το ΤΑΙΠΕΔ, τα μνημόνια, την 3η και 4η αξιολόγηση, το ληστρικό χρέος, τις τράπεζες, την ΕΕ και την κυβέρνηση.

Οι εργαζόμενοι δεν διεκδικούν ούτε «ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας» –δεν είμαστε άλλωστε επιχειρηματίες-ούτε «πολιτικές εκπαίδευσης και κατάρτισης που θα ενισχύουν την επιχειρηματικότητα»!!! Αυτά αποτελούν αιτήματα των εργοδοτών και ως τέτοια απορρίπτονται από εμάς.

Η διέξοδος που προτείνουν είναι η κοινή (διαταξική) «πανεθνική» συστράτευση για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη με φορολογικά κίνητρα, δηλαδή φοροαπαλλαγές και άρση των «γραφειοκρατικών εμποδίων» του δημοσίου. Δηλαδή, το όραμα ενός επενδυτικού παραδείσου, ενός νέου El Dorado, φθηνής και ευέλικτης εργασίας, φοροαπαλλαγών και απογείωσης της κερδοφορίας, όπως το διατύπωσε και ο ΣΕΒ σε σχετικό κείμενό του.

Είναι μια «απεργία” χωρίς καμιά πραγματική εργατική διεκδίκηση. Για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων, αυξήσεων στους μισθούς, τις υπερωρίες και τις συντάξεις με χτύπημα των κερδών του κεφαλαίου, κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και ΣΣΕ παντού, μείωση του χρόνου εργασίας, δουλειά με όλα τα δικαιώματα και πλήρη ασφάλιση-περίθαλψη.

Είναι μια «απεργία” που δεν λέει ούτε μια λέξη για την αποτροπή του πολέμου, το ΟΧΙ στην αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, την έξοδο από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς (ΝΑΤΟ, ευρωστρατό κλπ), τη συναδέλφωση των εργαζομένων όλων των χωρών. Αντίθετα καλεί σε εθνική συναίνεση για να «θέσουμε την πατρίδα μας στην πρώτη γραμμή με σκοπό την παλινόρθωση της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας” λες και οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι έχουμε τα ίδια συμφέροντα.

Η συμμαχία αυτή δεν βλέπει την εργοδοτική τρομοκρατία, την απολυταρχία των εργοδοτών, τις απολύσεις δι’ ασήμαντον αφορμή, τις μηνύσεις σε όποιον διαμαρτύρεται. Την διπλή καταπίεση των γυναικών (ακόμα και των εγκύων) και των ξένων εργατών. Γιατί πολύ απλά τα μέλη της συμμαχίας είναι οι ίδιοι οι εργοδότες.

Έχει σαφή στόχο την κατάργηση κάθε αυτοτέλειας του εργατικού κινήματος μέσα στον «εθνικό κορμό”: «Να αντιπαλέψουμε τον λαϊκισμό και την πόλωση, που κυριαρχούν στη δημόσια σφαίρα, και στερούν κάθε προοπτική για τις υγιείς και παραγωγικές κοινωνικές δυνάμεις”, γράφουν, γιατί αυτά θέτουν ως αιτία της κρίσης και της φτωχοποίησης. Και προτείνει μια «ενιαία δράση και συγκροτούμε μια νέα, ευρεία κοινωνική συμμαχία. Ώστε όλοι μαζί να αντιταχτούμε έμπρακτα στην πόλωση. Να ενώσουμε δυνάμεις, ενεργούμε συλλογικά, αθροίζουμε εμπειρία και τεχνογνωσία. Για να πάμε μπροστά χρειαζόμαστε ένα ρεαλιστικό και δίκαιο εθνικό σχέδιο παραγωγικής συγκρότησης”.

Είναι μια δράση, είναι μια «απεργία” με τους φορείς των «πλουσίων” και των «βολεμένων”.

Είναι σαφές ότι αυτή η πρωτοβουλία εξυπηρετεί συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες και, το κυριότερο, εκφράζει ταξικά συμφέροντα αλλότρια και ανταγωνιστικά με εκείνα των εργαζομένων και δεν την νομιμοποιούμε!

Το μαχόμενο ταξικό κίνημα δεν θα τους κάνει τη χάρη να νομιμοποιήσει αυτό το αντιδραστικό περιεχόμενο! Απέναντι σε αυτή την εξέλιξη το εργατικό κίνημα πρέπει να προτάξει ένα διαφορετικό αγωνιστικό σχέδιο που να εκφράζει τα αιτήματα και τις ανάγκες των εργαζομένων.

Θα δώσουμε τη μάχη με μια αγωνιστική πρόταση που θα βάζει ως στόχο την ακύρωση του αντεργατικού σχεδίου της Κοινωνικής συμμαχίας και του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού. Προτείνουμε πανεργατική απεργία οργανωμένη “από τα κάτω” τον Ιούνιο, με ταξικά αιτήματα και με στόχο την ακύρωση των προαπαιτούμενων μέτρων της 4ης αξιολόγησης που θέλουν να επικυρώσουν στη Βουλή πριν το eurogroup στις 21 Ιούνη.

Σταθμοί σε αυτό τον αγώνα είναι:

  • Στις 21 Μάη στις 6μμ στο πάρκο Ελευθερίας συγκέντρωση καταγγελίας της απαράδεκτης εκδήλωσης της ΓΣΕΕ για τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της. Μιας φιέστας στο Μέγαρο Μουσικής κλειστής στους εργαζόμενους και ανοιχτής στο κράτος (Αχτσιόγλου) και την εργοδοσία, που προσβάλλει την ιστορία του εργατικού κινήματος.

  • Στις 29 Μάη συγκέντρωση καταγγελίας ενάντια στην ετήσια γενική συνέλευση του ΣΕΒ στο Μέγαρο Μουσικής με την συμμετοχή εκπρόσωπων του κεφαλαίου, της κυβέρνησης και της ΓΣΕΕ.

  • Στις 30/5 χαλάμε την αντιδραστική φιέστα τους. Καλούμε στις 10.30 πμ στα γραφεία της ΓΣΕΕ, για μαζική καταγγελία – διαμαρτυρία ενάντιά της.

Καλούμε την ΑΔΕΔΥ να αποσύρει την υπογραφή της από αυτή την ανακοίνωση και να αποχωρήσει ΤΩΡΑ από την «Κοινωνική Συμμαχία». Καλούμε το ΔΣ της ΔΟΕ να πάρει άμεσα αντίστοιχη απόφαση.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *