Απέναντι στον κόσμο της εκμετάλλευσης και της βαρβαρότητας, της απανθρωπιάς και του πολέμου, οι αγώνες μας, το συλλογικό «εμείς» των αναγκών του κόσμου της εργασίας και της ανθρωπότητας
140 χρόνια από το Σικάγο, στην εποχή των ανελέητων πολεμικών ανταγωνισμών και της εκμετάλλευσης, με τους πολέμους, των ΗΠΑ, Ισραήλ, ΝΑΤΟ, ΕΕ που με την απανθρωπιά και τη βαρβαρότητα που εξοντώνουν λαούς και τόπους, το Σικάγο είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Ξέρουμε την αιτία: «ο πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους καθώς ο γιος από τη μάνα..» όπως έγραφε ο Μπ Μπρεχτ. Το σύστημα της εκμετάλλευση βρίσκει «απάντηση» στην κρίση του στα κανόνια, τους ανταγωνισμούς και τους πολέμους: Με τα 800 δις ευρώ που δίνει η ΕΕ για τον επανεξολισμό μέχρι το 2030, με τα 10 δις τον χρόνο δίνει η Ελλάδα. Με τα αντιλαϊκά σύμφωνα σταθερότητας της ΕΕ μας αφήνει «χωρίς οξυγόνο» για να γεμίσει τα σεντούκια των εμπόρων του πολέμου, των εφοπλιστών, των τραπεζών.
Σήμερα, 140 χρόνια μετά το Σικάγο το 8ώρο έχει καταργηθεί ξανά, ο εργάσιμος χρόνος έχει γίνει λάστιχο, οι μισθοί καταβυθίζονται, η ακρίβεια καλπάζει, οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα βρίσκονται στον πάτο, οι αποδοχές των εκπαιδευτικών μειώθηκαν ονομαστικά πάνω και 40%, ανήκουν στους χειρότερα αμειβόμενους σε όλη την ΕΕ και ο μισθός καλύπτει ουσιαστικά το κόστος στέγασης, ενέργειας και διατροφής! Οι επιχειρηματικοί όμιλοι καταγράφουν κέρδη ρεκόρ, στηριζόμενοι στα τσακισμένα δικαιώματα των εργαζομένων, θέλοντας ο λαός να ζει ως σύγχρονος σκλάβος, 21 Έλληνες δισεκατομμυριούχοι (πλειοψηφία εφοπλιστές και τραπεζίτες), έχουν πλούτο 86 δις€, ενώ προβλέπεται να τον αυξήσουν κατά 41% ως το 2029.
Οι οικονομικά ισχυροί και το πολιτικό τους προσωπικό έχουν στόχο να ανατρέψουν όλα όσα κατακτήθηκαν με αγώνες και να απογειώσουν τα κέρδη τους. Με τις πολιτικές των ιδιωτικοποιήσεων, της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αγαθών, της λειτουργίας τους με βάση το κέρδος, της παραχώρησης εν τέλει στο κεφάλαιο κάθε πλευρά της ανθρώπινης ζωής, της απογείωσης της εργατικής εκμετάλλευσης, ενώ αντίθετα, οι πολεμικές δαπάνες αυξάνονται ιλιγγιωδώς.
Στην εκπαίδευση η κυβέρνηση της Ν.Δ. συνεχίζει το σφυροκόπημα του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της με στόχο την αντιδραστική μετάλλαξη του Δημόσιου Σχολείου σε ένα σχολείο πλήρως υποταγμένο στις ανάγκες της αγοράς, ένα σχολείο επιχείρηση, φτηνό, ευέλικτο, αυταρχικό. Με την αξιολόγηση, την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, με την πρωτοφανή σε έκταση και σφοδρότητα εκστρατεία αυταρχισμού και τρομοκρατίας για την επιβολή της αξιολόγησης με πογκρόμ διώξεων και πειθαρχικών, με πλήθος αντιεκπαιδευτικών νομοθετημάτων και πρακτικών, συνεχίζεται η αποδόμηση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, ενάντια στα μορφωτικά δικαιώματα και τις ανάγκες των παιδιών της εργαζόμενης πλειοψηφίας.
ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ!
Από το Σικάγο του 1886, τον ματωμένο Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη και τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή τον Μάη του 1944, οι εργαζόμενοι γράφουν σελίδες εξεγέρσεων, απεργιών κι αγώνων που καμιά κρατική ή εργοδοτική τρομοκρατία δεν μπορεί να σταματήσει με νόμους τύπου Γεωργιάδη/Χατζηδάκη/Αχτσιόγλου ή με πειθαρχικές διώξεις όπως αυτές σε βάρος εκατοντάδων εκπαιδευτικών που αγωνίζονται για το δημόσιο σχολείο, υγειονομικών, αγωνιστών εργατών.
Αυτοί μας δείχνουν τον δρόμο του αγώνα, του ξεσηκωμού για το σταμάτημα του πολέμου και των εξοπλισμών, την σύγκρουση με την κυβέρνηση, την ΕΕ και το σύστημα της εκμετάλλευσης! Το εργατικό κίνημα οφείλει να βάλει STOP στην πολεμική οικονομία και προετοιμασία, να υψώσει αντιπολεμικό, διεθνιστικό τείχος ειρήνης και συναδέλφωσης των λαών. Να συγκρουστεί με τους βασικούς πολιτικούς άξονες της αντεργατικής πλημμυρίδας.
Ένα τέτοιο εργατικό κίνημα χρειαζόμαστε. Ένα κίνημα που δεν έχει καμία σχέση με την σαπίλα της γραφειοκρατίας, τους «επαγγελματίες» συνδικαλιστές τύπου Παναγόπουλου, τύπου ΓΣΕΕ / ΑΔΕΔΥ που ανταλλάσσουν τις καλοπληρωμένης θέσεις τους με χυδαία υποταγή στην κυβέρνηση και την εργοδοσία, όπως πεντακάθαρα είδαμε και στο συνέδριο της ΓΣΕΕ.
Ο δικός μας δρόμος είναι ο οργανωμένος αγώνας, ο δρόμος εκείνων των σωματείων που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι καθορίζουν την τύχη τους, της ανεξάρτητης μαχητικής δράσης, του δικού τους συντονισμού. Για ένα εργατικό κίνημα που αξίζει το όνομα και την ιστορία του.
Να πρωτοστατήσει για χειραφέτηση από κράτος και κεφάλαιο, πολιτικό σύστημα, κυβερνήσεις και «σωτήρες». Δεν ψάχνουμε «σωτήρες» στο ένα ή το άλλο στρατόπεδο. Δεν θα κάνουμε την χάρη στον Δένδια να περιμένουμε «ήσυχα» να δούμε τα παιδιά μας σε φέρετρα!
Να μιλήσει για ένα “νέο Σικάγο” που θα διεκδικεί τον πλούτο που παράγουμε οι εργαζόμενοι κόντρα στα τεράστια κέρδη του κεφαλαίου, την εκμετάλλευση του ανθρώπου, την καταστροφή της φύσης. Για μια αξιοβίωτη ζωή με δικαιώματα στο ύψος των πραγματικών δυνατοτήτων των επιστημών και της παραγωγικότητας της εργασίας.
Διεκδικούμε:
- Γνήσιες ΣΣΕ εφ’ όλης της ύλης με αυξήσεις στους μισθούς που θα καλύπτουν όλες τις μνημονιακές περικοπές, την ακρίβεια και την αύξηση των φόρων. Πρώτος καθαρός κατώτατος μισθός για τον εκπαιδευτικό 1200 ευρώ. Συνεχής αύξηση-αναπροσαρμογή των μισθών με βάση τον τιμάριθμο. Επιστροφή 13ου και 14ου στο δημόσιο. Ακώλυτη μισθολογική και βαθμολογική προαγωγή για όλους τους εκπαιδευτικούς. Καμία σύνδεση της αξιολόγησης με τον μισθό
- Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους-Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί/Μονιμοποίηση όλων των αναπλητ(ρι)ών αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και ολόκληρη την προϋπηρεσία – Κατάργηση της ελαστικής εργασίας, κατάργηση του προσοντολογίου, ούτε σκέψη για γραπτό διαγωνισμό ΑΣΕΠ
- Κατάργηση όλων των νόμων για τη «διευθέτηση» και τη ρευστοποίηση του χρόνου εργασίας, των νόμων που τσακίζουν το 8ωρο και ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική δράση. Μείωση του χρόνου εργασίας 30ωρο-5ηµερο-6ωρο. Όχι δουλειά την Κυριακή.
- Όχι στην αξιολόγηση- ιδιωτικοποίηση- εμπορευματοποίηση του δημόσιου σχολείου. Κατάργηση όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων και μέτρων. Κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου που αφορά την αξιολόγηση (σχολικής μονάδας και ατομική, εξωτερική και εσωτερική, μέντορες, ενδοσχολικοί συντονιστές κλπ) και του καθηκοντολογίου. Κατάργηση της ΑΔΙΠΔΕ. Παιδαγωγική Ελευθερία και Δημοκρατία στο σχολείο
- Μείωση του ωραρίου των νηπιαγωγών.
- Αυτοδίκαιη Μονιμοποίηση τώρα όλων των νεοδιόριστων και κατάργηση της δόκιμης διετίας.
- Να μην επιτρέψουμε το κλείσιμο σχολείων και τη μετατροπή τους σε Ωνάσεια κι επαγγελματικές ακαδημίες.
- Να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι και όσοι συνέργησαν στη συγκάλυψη. Κρατικοποίηση του σιδηρόδρομου με εργατικό έλεγχο και φθηνές, ποιοτικές συγκοινωνίες για το λαό, να φύγει η HT χωρίς αποζημίωση. Αποκλειστικά δημόσια κοινωνικά αγαθά για όλους με εργατικό έλεγχο
- Προστασία του λαϊκού εισοδήματος από την ακρίβεια. Μειώσεις των τιμολογίων σε ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, των τιμών στα βασικά διατροφικά αγαθά και στα καύσιμα. Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων σε βάρος λαϊκών στρωμάτων.
- Συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες – κατάργηση του ν Χατζηδάκη-Γεωργιάδη
- Ειρήνη και δουλειά. Περικοπή των στρατιωτικών δαπανών και κάθε εμπλοκής της χώρας στις πολεμικές επιχειρήσεις με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
- Μόρφωση, δουλειά και ζωή με δικαιώματα, για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά, για το σχολείο των όλων, των ίσων των διαφορετικών που θα μορφώνει ολόπλευρα και δεν θα εξοντώνει, χωρίς ταξικούς φραγμούς κι αξιολογήσεις, για ενιαίο 12χρονο δημόσιο και δωρεάν σχολείο με 2χρονη προσχολική αγωγή κι εκπαίδευση