ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Δ.Ο.Ε. – Ο.Λ.Μ.Ε
ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Tετάρτη 17-2-2016, 13.30
11 Φεβρουαρίου και τα κενά στα σχολεία καλά κρατούν. Γνωρίζει πολύ καλά η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου αυτό που γνωρίζουν όλοι οι εκπαιδευτικοί αλλά και η κοινωνία. Κάθε χρόνο η κατάσταση είναι χειρότερη. Η περικοπή των δαπανών για το δημόσιο σχολείο συνεχίζεται. Η λιτότητα διαρκείας όχι μόνο συντηρεί και διογκώνει το πρόβλημα, αλλά οδηγεί και σε “λύσεις” που γεννούν νέα προβλήματα.
Εδώ και μερικά χρόνια το Υπουργείο Παιδείας, για να βρει πόσα κενά οφείλονται στις ελλείψεις προσωπικού και πόσα στην κακοδιαχείριση (στην πραγματικότητα για να βγάλει από τη μύγα ξύγκι) επιστρατεύει μια εντελώς αντιεκπαιδευτική μέθοδο, τη λογιστική των διδακτικών ωρών. Προσθέτει τις ώρες διδασκαλίας που αντιστοιχούν στο ωράριο των μάχιμων εκπαιδευτικών και τις συγκρίνει με τις ώρες διδασκαλίας που αντιστοιχούν στα ωρολόγια προγράμματα των σχολείων. Η σύγκριση επιτρέπει στο Υπουργείο να κρίνει ότι αυτό έκανε τη δουλειά του (πληρώνει και προσφέρει τις απαραίτητες ώρες) και στη συνέχεια να πιέζει τη ζωή των σχολείων να προσαρμοστεί στους αριθμούς. Όμως τα σχολεία δεν είναι αλυσίδες παραγωγής. Η μετατροπή της παιδαγωγικής σχέσης σε αλυσίδα διδασκαλιών καταστρέφει τα σχολεία.
Όσο το υπουργείο συνεχίζει να βλέπει διδακτικές ώρες αντί για σχολικές τάξεις, τόσο θα συνεχίσει να διαλύει δημοτικά σχολεία. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου πρέπει να καταλάβει ότι η έλλειψη νηπιαγωγού, δασκάλας/δασκάλου από μια τάξη σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από μια παρέλαση διδασκόντων. Οι μαθητές θέλουν τον άνθρωπο που θα τον εμπιστεύονται, που θα τους γνωρίζει, θα τους καταλαβαίνει και στην κατανόηση αυτή θα βασίζεται για να στηρίξει το μαθητή στη σχέση του με τη γνώση και τον κόσμο του σχολείου. Στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, το κέντρο δεν βρίσκεται στα γνωστικά αντικείμενα, βρίσκεται στα πρόσωπα των ανθρώπων του: μαθητών και εκπαιδευτικών. Στο δημοτικό σχολείο τάξη χωρίς δάσκαλο είναι τάξη στην οποία στερούμε τα βασικά μορφωτικά δικαιώματα, γιατί στις ηλικίες αυτές προϋπόθεση της μορφωτικής διαδικασίας είναι η προσωπική σχέση δασκάλου μαθητή.
Συνέχεια ανάγνωσης Όχι στη λογιστική αντίληψη στην εκπαίδευση. Ναι σε μόνιμους διορισμούς.












