Αρχείο ετικέτας ρομά

κάποια σχολεία βλέπουν την τηλεκπαίδευση αλλιώς

Το υπουργείο γεμίζει τα κενά που ανοίγει η τηλεκπαίδευση με στατιστικά στοιχεία. Για κάποια σχολεία, ακόμα κι αυτό τα αφήνει στο περιθώριο. Για το θέμα έχει βγάλει ανακοίνωση ο Σύλλογος

Επιστολή της διευθύντριας και του συλλόγου του 2ου Δημ. Σχ. Άνω Λιοσίων

«Τηλεκπαίδευση στο 2ο Δημ. Σχολείο Άνω Λιοσίων» Mια κραυγή αγωνίας της εκπαιδευτικής κοινότητας

Κύριοι

Είμαι διευθύντρια σε ένα δημοτικό σχολείο σε μια γειτονιά της Αθήνας. Στο 2ο δημοτικό σχολείο στα Άνω Λιόσια. Το σχολείο μας προσπαθεί  να παιδαγωγήσει κυρίως μαθητές ρομά. Η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών μας είναι  τσιγγανόπουλα.

Αν και ως διευθύντρια το υπουργείο  θεωρεί ότι  είμαι παντογνώστης και μπορώ να δίνω κατευθυντήριες οδηγίες και να βρίσκω λύσεις σε όλα τα προβλήματα σχετικά με την τηλεκπαίδευση, από προχτές ( μάλλον από τον περασμένο Απρίλιο) προσπαθώ να λύσω μια δυσεπίλυτη εξίσωση.

Πώς να ικανοποιήσω τις ανάγκες σε απαραίτητο εξοπλισμό για τηλεμαθήματα σε 200 περίπου μαθητές και 25 περίπου εκπαιδευτικούς με 2 laptop που μετά από πολλά παρακάλια με προμήθευσε η τοπική αυτοδιοίκηση;

Αλλά αν ακόμα ως άλλος Ιησούς πολλαπλασιάσω τα laptop, πώς θα συνδεθούν οι εκπαιδευτικοί αφού καμία αίθουσα, πλην του εργαστηρίου πληροφορικής και του γραφείου, δεν διαθέτει σύνδεση internet  αν και είναι πάγιο αίτημά μας  προς τους αρμόδιους;

Αλλά ακόμα και αν λυθεί αυτό το πρόβλημα, πώς θα συνδεθούν οι μαθητές μας αφού μετρημένοι στα δάχτυλα έχουν σύνδεση internet και κανένας δεν έχει σταθερό τηλέφωνο;

Γνωρίζω ότι δεν είμαστε το αντιπροσωπευτικό δείγμα σχολείου ούτε μαθητικού πληθυσμού.

Γνωρίζω ότι είμαστε ένα αμελητέο ποσοστό στις μετρήσεις συμμετοχής στην τηλεκπαίδευση της χώρας.

Για εμάς όμως το ποσοστό είναι άλλο. Για  εμάς το 97% των μαθητών μας (το 3% το αφήνω ως περιθώριο λάθους) είναι το απόλυτο ποσοστό που έχουν αδυναμία σύνδεσης και συμμετοχής στην εξ΄ αποστάσεως εκπαίδευση.

Κύριοι,

σε ένα σχολείο όπου τα παιδιά μετακινούνται συνήθως μόνα τους  και κανένας συνωστισμός δεν παρατηρείται στην προσέλευση και στην αποχώρηση των μαθητών, σε ένα σχολείο που ο φόβος για τον κορονοϊό εύκολα γίνεται χιονοστιβάδα και οδηγεί στη σχολική διαρροή, σε ένα σχολείο όπου οι εκπαιδευτικοί είναι σε συνεχή προσπάθεια να ενημερώνουν τους γονείς για τα μέτρα που τηρούνται στο σχολείο για να είναι όσο το δυνατό πιο ασφαλές…

Σε ένα τέτοιο σχολείο, που δεν είναι το μόνο στη Δυτική Αττική, ίσως –λέω ίσως- να υπήρχε το περιθώριο για άλλες εναλλακτικές λύσεις.

Ίσως να βλέπαμε το ενδεχόμενο το σχολείο να λειτουργεί εκ περιτροπής όπως τον Ιούνιο ή κάποια άλλη λύση που δεν θα απομακρύνει τα παιδιά από το σχολικό περιβάλλον.

Τις σκέψεις μου και την αγωνία μου συμμερίζεται σύσσωμος ο σύλλογος διδασκόντων του σχολείου μας.

Περιμένουμε λοιπόν μια δεύτερη σκέψη από εσάς για σχολεία σαν εμάς για να μη μείνει η εκπαίδευση των μαθητών μας σε απόσταση.

Μετά τιμής

 Η διευθύντρια και ο σύλλογος του 2ου Δημ. Σχ. Άνω Λιοσίων

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ…

Τρίτη μέρα εφαρμογής της σύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευσης σε όλη την χώρα, και εμείς, οι εκπαιδευτικοί του 3ου Δημοτικού Σχολείου Ζεφυρίου, νιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε για την δική μας πραγματικότητα, άγνωστη και διαφορετική για τους περισσότερους, αλλά υπαρκτή για εμάς και τους μαθητές μας.

Εργαζόμαστε με παιδιά που ανήκουν σε ευπαθή κοινωνική ομάδα, τα οποία ζουν πλειοψηφεί σε αποστερημένο κοινωνικά, οικονομικά και πολιτισμικά περιβάλλον. Πρόκειται για μέλη πολύτεκνων, διευρυμένων οικογενειών.  Αρκετά από αυτά στερούνται το δεκατιανό τους, απουσιάζουν γιατί τα παπούτσια τους είναι τρύπια, δυσκολεύονται να προμηθευτούν τα αναγκαία σχολικά είδη. Δε χρειάζεται να είναι κανείς  εκπαιδευτικός για να αντιληφθεί πώς νιώθουμε  όταν ρωτάμε αν υπάρχει δυνατότητα σύνδεσης στο διαδίκτυο. Τα εμπόδια που συναντάμε είναι ανυπέρβλητα, καθότι ελάχιστοι διαθέτουν τον τεχνολογικό εξοπλισμό για την πραγματοποίηση της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, όπως επίσης και την γνώση για να καταφέρουν να συνδεθούν.  Στις παραπάνω δυσκολίες προστίθεται και η ανεπάρκεια σε ηλεκτρονικό και τεχνολογικό εξοπλισμό της σχολικής μας μονάδας, αφού μετά από πρόσφατη διάρρηξη του σχολείου μας, αυτός δεν αντικαταστάθηκε από τους αρμόδιους φορείς παρά τα επανειλημμένα αιτήματά μας.

Καλούμαστε λοιπόν εμείς, ως εκπαιδευτικοί, σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία να ακολουθήσουμε τις άστοχες οδηγίες του Υπουργείου Παιδείας, να προχωρήσουμε την ύλη όπως μας επιβάλλεται και να περνάμε απουσίες , τη στιγμή που το ποσοστό συμμετοχής των μαθητών αγγίζει το 4%, αφορά δηλαδή τους 10 από τους 229 εγγεγραμμένους μαθητές της σχολικής μας μονάδας.  Καλούμαστε να επισημοποιήσουμε και να σφραγίσουμε τις άνισες εκπαιδευτικές ευκαιρίες, να στηρίξουμε υποχρεωτικά την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, όταν είναι ολοφάνερο πως αδυνατεί να παρέχει στους μαθητές μας το μορφωτικό αγαθό.

Ακολούθως, παραθέτουμε τα μέτρα που από την αρχή της σχολικής χρονιάς επιδιώκαμε να ληφθούν από τους αρμόδιους, με στόχο να παραμείνουν τα σχολεία ανοιχτά: λήψη αυξημένων μέτρων υγιεινής και προστασίας, όπως είναι τα συχνά δειγματοληπτικά τεστ στους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και την ευρύτερη κοινότητα, σχολαστική ιχνηλάτηση των κρουσμάτων, συχνότερες απολυμάνσεις,  συνεχής ενημέρωση των μελών της κοινότητας από τις αρμόδιες υγειονομικές αρχές. Μέτρα που στοιχειωδώς δεν ελήφθησαν κατά το προηγούμενο διάστημα, παρά τις συνεχείς και επίμονες εκκλήσεις μας προς τον Ε.Ο.Δ.Υ., τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και τον Δήμο Φυλής, βάζοντας σε κίνδυνο την ζωή και υγεία των παιδιών αλλά και των εκπαιδευτικών που εργάζονται στο σχολείο μας.

Σε καιρούς που η ατομική ευθύνη παρουσιάζεται ως θέσφατο για την προστασία της δημόσιας υγείας, που παρά τις οικονομικές αντιξοότητες χιλιάδες συμπολίτες μας έρχονται αντιμέτωποι με πρόστιμα για το αν κυκλοφόρησαν με άδεια ή χωρίς, που οι ατομικές ελευθερίες καταστέλλονται καθημερινά με παράλογες απαγορεύσεις, δηλώνουμε πως η κρατική ευθύνη για την προστασία και ασφάλεια μας ήταν  και συνεχίζει να είναι εκκωφαντικά ανύπαρκτη.

Τέλος, μακριά από τις  «αστείες» αλλά διαρκώς αναπαραγόμενες αντιλήψεις σχετικά με τον κλάδο μας, που μας παρουσιάζουν ως βαριεστημένους και τεχνολογικά αναλφάβητους δημόσιους υπαλλήλους, αναρωτιόμαστε: έξι μήνες μετά το πρώτο κύμα πανδημίας, γιατί το Υπουργείο Παιδείας, που απαιτεί να είμαστε καθόλα έτοιμοι, δεν προέβη σε καμία σχετική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών τόσο για την πρακτική αξιοποίηση της τηλεκπαίδευσης όσο και για την ουσιαστική, μορφωτική της λειτουργία; Πέρα από τις μιντιακές κυβερνητικές επιτυχίες, πόσο επιτυγχάνεται στην πράξη αυτό για το οποίο εν τέλει πληρωνόμαστε;

Και απαντάμε, προτάσσοντας την ουσία της παιδαγωγικής επιστήμης:  αιτούμενοι την καθημερινή, και πνευματική μας επαφή με τα παιδιά μέσω δια ζώσης εκπαίδευσης, στοχεύοντας στην ολόπλευρη ανάπτυξη των προσωπικοτήτων τους, πράγμα που όφειλε να διασφαλισθεί εξ αρχής με όλους τους δυνατούς τρόπους.

Σύλλογος Εκπαιδευτικών

3ου Δημοτικού Σχολείου Ζεφυρίου

Κι όμως τα σχολεία Ρομά δεν αποτελούν την εξαίρεση!

Οι μαθητ(ρι)ες μας Ρομά δεν είναι η εξαίρεση! Η Τηλε-«εκπαίδευση» διαλύει τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα!

Τρεις μήνες έχουν περάσει από το άνοιγμα των σχολείων. Εννιά μήνες που η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας ήταν υποχρεωμένοι να πάρουν όλα εκείνα τα μέτρα που το εκπαιδευτικό κίνημα διεκδικούσε, από τον Αύγουστο ακόμη, για σχολεία ανοιχτά και ασφαλή για όλους/όλες! Όλοι οι μαθητές πειθάρχησαν στη «νέα κανονικότητα» και έπαψαν να αγκαλιάζουν τους φίλους τους, τους δασκάλους τους, έμαθαν να «κρατάνε αποστάσεις» για να μένουν ασφαλείς. Όταν ήρθε η επιβολή της μάσκας, αντίμετρο του Υπουργείου στη μείωση των μαθητών σε μέχρι 15 ανά τάξη αντί για 25, πάλι οι μικροί μας μαθητές φάνηκαν εξαιρετικά συνεπείς και έμαθαν να χειρίζονται τη «νέα κανονικότητα» στη ζωή τους.

Οδηγηθήκαμε σε νέο lockdown, ομολογία της απόλυτης αποτυχίας της ΝΔ στη διαχείριση της πανδημίας…Ένα lockdown που οδήγησε σε νέο κλείσιμο των σχολείων, με τις ευθύνες να βαραίνουν πάλι τα παιδιά και τις οικογένειές τους, με το γνωστό αφήγημα της ατομικής ευθύνης, καθώς οι μαθητ(ρι)ες και οι γονείς τους έκαναν άσκοπες μετακινήσεις και διέσπειραν τον ιό! Ούτε συζήτηση για την εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης, για την κρατική ευθύνη, για όλα όσα μπορούσαν και δεν έγιναν αφού η μόνη τους προτεραιότητα είναι η σωτηρία των επιχειρηματικών κερδών πάνω από τις ζωές μας!

Δυο εβδομάδες που έκλεισαν τα σχολεία μας. Δυο εβδομάδες συμμετοχής στη σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Δυο εβδομάδες κοροϊδίας, αδύνατης επικοινωνίας, απόλυτης διατάραξης της ισορροπίας της σχολικής μονάδας και των ίδιων των οικογενειών μας.

Και, όμως, υπάρχουν κάποια σχολεία που δεν ζουν ούτε από μακριά αυτές τις άσχημες καταστάσεις. Υπάρχουν κάποια σχολεία που εξ αρχής και εκ των πραγμάτων είναι αδύνατη και στη σφαίρα του φανταστικού η συμμετοχή τους στην «καταπληκτική και χωρίς προβλήματα» πλατφόρμα της Webex. Υπάρχουν κάποια παιδιά, που δεν αντιμετωπίζουν καθόλου τα προβλήματα της μη σύνδεσης, γιατί πολύ απλά αυτά τα παιδιά έχουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της φτώχειας, της έλλειψης ηλεκτρικού ρεύματος, της θέρμανσης και των ειδών πρώτης ανάγκης. Παιδιά που έρχονταν στο σχολείο με σεβασμό και σκισμένες μάσκες, που οι δάσκαλοι διορθώνανε με συρραπτικό, όταν τα έπιανε πανικός με την ιδέα ότι δε θα τους επιτραπεί η είσοδος στο σχολείο. Παιδιά φτωχά και με την ελπίδα στα μάτια των γονιών τους ότι αυτά με τη μόρφωση θα έχουν ένα καλύτερο μέλλον. Γιατί αυτό τους μάθαινε το σχολείο. Ότι η γνώση είναι δύναμη.

«Το αμελητέο ποσοστό στις μετρήσεις συμμετοχής στην τηλεκπαίδευση» «από την άκρη της πόλης…»

Κι όμως τα σχολεία Ρομά δεν αποτελούν την εξαίρεση! Επιβεβαιώνουν τον κανόνα!

Στα σχολεία με πληθυσμούς ΡΟΜΑ το ποσοστό της συμμετοχής στη σύγχρονη εξ αποστάσεως «εκπαίδευση» αγγίζει το εξωφρενικό ποσοστό του 3-4%! Και όσα παιδιά καταφέρνουν να συνδεθούν δανείζονται ηλεκτρονικά μέσα συγγενών τους για να νιώσουν ότι βρίσκονται ξανά στην «τάξη» με το δάσκαλό τους. Υπάρχουν «τάξεις» με ένα και δύο παιδιά που καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες να κάνουν το «μάθημα» της επομένης ημέρας.

Και όλα τα υπόλοιπα απλά ρίχνονται στον Καιάδα. Στα παιδιά αυτά η γνώση έγινε πολυτέλεια! Η δύναμη έγινε η καταδίκη τους… Και ξαφνικά είδαν την απόλυτη απαξίωση από τα μάτια της πολιτείας. Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού υπάρχουν και είναι στα σχολεία που δουλεύουμε. Είναι παιδιά με ονόματα, με χαμόγελα, με ελπίδες, που το σύστημα των αρίστων το βολεύει να μείνουν στο περιθώριο.

Το δηλώσαμε και θα συνεχίζουμε να το δηλώνουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Η τηλε- «εκπαίδευση» δεν είναι εκπαίδευση, τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δια ζώσης μαθησιακή διαδικασία! Το σχολείο είναι χώρος κοινωνικοποίησης, κοινωνικής μάθησης, δημιουργίας σχέσεων εμπιστοσύνης, βρίσκουν χώρο και εκφράζονται μαθητικά «λάθη», πειραματισμοί, αυθορμητισμοί, συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν διαφορετικές προσωπικότητες, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ατομικές ελευθερίες και ιδιαιτερότητες. Η έννοια της τάξης και της εκπαιδευτικής σχέσης, βασικών στοιχείων της εκπαίδευσης, διαλύονται. Η τάξη ως σύνολο μαθητών και εκπαιδευτικού, στον ίδιο χώρο, με τα ίδια μέσα, με οικοδόμηση σχέσεων αλληλεπίδρασης, συναισθημάτων και αναζητήσεων αποτελεί αναγκαία συνθήκη για το εκπαιδευτικό έργο, που περιλαμβάνει από τη γνώση μέχρι τη διαμόρφωση δημιουργικών και ενεργών ανθρώπων. Η τηλε-«εκπαίδευση» όχι απλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό, αλλά όταν αντικαθιστά τη ζώσα εκπαίδευση, το τραυματίζει ανεπανόρθωτα.

Με απόλυτο τρόπο στεκόμαστε απέναντι στη πιο επικίνδυνη πτυχή της μονιμοποίησης και νομιμοποίησης του φιάσκου της τηλε- «εκπαίδευσης», αυτής που οδηγεί στην όξυνση των ταξικών ανισοτήτων και του ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΥ αποκλεισμού μαθητ(ρι)ών από την εκπαίδευση. Διαμορφώνονται οι όροι για την συγκρότηση μιας παράλληλης διαδικασίας, κατά παράβαση της Συνταγματικής επιταγής για καθολικά ισότιμη πρόσβαση σε δωρεάν δημόσια παιδεία ΟΛΩΝ των παιδιών. Ενός σχολείου που «υποχρεωτικά» αποκλείει όσους δεν μπορούν, όσους δεν έχουν, όσους δυσκολεύονται! Ένα παράλληλο τηλε-σχολείο που έρχεται να αντικαταστήσει το δημόσιο δωρεάν δια ζώσης!

Δεν είναι λοιπόν ζήτημα εξοπλισμού! Για όλα τα παιδιά μας, αλλά ειδικά και κυρίως για όσα ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, που το σχολείο αποτελεί σημείο αναφοράς, καμία οθόνη, κανένα μικρόφωνο και καμία κάμερα δεν μπορεί να καλύψει όσα το ζωντανό, πραγματικό σχολείο μπορεί να δώσει! Τα καταρρακωμένα αυτά παιδιά η αριστεία τα χρειάζεται να μείνουν στην αφάνεια χωρίς φωνή και δικαιώματα. Ποιος άλλωστε να σταθεί δίπλα τους; Εμείς θα σταθούμε! Δε θα επιτρέψουμε ούτε ένα παιδί να μείνει χωρίς ελεύθερη πρόσβαση στη μόρφωση. Ούτε ένα παιδί δε θα μετατραπεί σε μειονότητα και αποδιοπομπαίο τράγο του καπιταλισμού! Τα σχολεία ανήκουν σε όλους! Η γνώση ανήκει σε όλους! Η ελπίδα ανήκει σε όλους! Δωρεάν, δημόσια παιδεία για όλα τα παιδιά! Δεν τη ζητάμε, την απαιτούμε!

Χαιρετίζουμε και στηρίζουμε τις πρωτοβουλίες των δύο σχολείων της περιοχής μας, του 2ου ΔΣ Άνω Λιοσίων και του 3ου ΔΣ Ζεφυρίου, που με δημόσιες ανακοινώσεις-κραυγές έχουν θέσει αυτές τις εξαιρετικά σημαντικές συνέπειες, και του 9ου ΔΣ Άνω Λιοσίων που με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων καλούν διεύθυνση ΠΕ Δυτ. Αττικής, συντονίστρια και Υπουργείου να πάρουν θέση στα εκρηκτικά προβλήματα που υπάρχουν!

Καλούμε όλα τα σχολεία να προχωρήσουν σε αντίστοιχες ενέργειες, τους συλλόγους διδασκόντων να συζητήσουν παιδαγωγικά τους προβληματισμούς και τις ανυπολόγιστες συνέπειες που αυτή η διαδικασία δημιουργεί στα παιδιά!

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς και τους συλλόγους διδασκόντων να διαμορφώσουν την παιδαγωγική τους δουλειά με βάση τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες των τάξεων και των μαθητ(ρι)ών τους. Να καταγράψουν το σύνολο των παιδιών που δεν διαθέτουν laptop και άλλο αναγκαίο εξοπλισμό, ως συμπληρωματικό εργαλείο για τη δια ζώσης εκπαίδευση και όχι αναγκαστικά και μόνο για το διάστημα της τηλε–«εκπαίδευσης». Δε θεωρούμε το κινητό και τις μικρές οθόνες των tablet εργαλείο!

Διεκδικούμε τώρα και όχι αύριο, σχολεία ανοιχτά και ασφαλή:

Διενέργεια μαζικών επαναλαμβανόμενων τεστ σε όλους τους συναδέλφους αλλά και στους μαθητές. Δημιουργία Σχολιατρικής Υπηρεσίας  που θα έχει την ευθύνη για τον έλεγχο λειτουργίας των σχολείων αλλά και τη διαχείριση των κρουσμάτων.

Καθημερινή πλήρης λειτουργία των σχολείων με μειωμένο αριθμό μαθητών στο τμήμα (12-15), ανάλογα με τα τ.μ. των αιθουσών ώστε να τηρούνται οι αποστάσεις, με αξιοποίηση σχολείων που έκλεισαν όλα τα προηγούμενα χρόνια και κάθε είδους κτηρίων, ακόμα και ιδιωτικών, που θα μπορούσαν να βρεθούν διαθέσιμα σε κάθε δήμο. Άμεση εκπόνηση κεντρικού πανελλαδικού σχεδίου για νέα σχολικά κτίρια που να καλύπτουν τις ανάγκες για σχολική στέγη.

Δημιουργία όλων των απαραίτητων δομών ενισχυτικής διδασκαλίας (παράλληλη, κατ΄ οίκον, πρόσθετη) για τους μαθητές που δε μπορούν λόγω πανδημίας να παρακολουθήσουν τη δια ζώσης διαδικασία και παραμένουν περιορισμένοι στο σπίτι.

Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί/ μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και ολόκληρη την προϋπηρεσία για να καλυφθούν ΤΩΡΑ όλα τα κενά! Κατάργηση εδώ και τώρα του απαράδεκτου θεσμού των ΑΜΩ και των 3μηνιαίων αναπληρωτών. Κατάργηση του ν. 4692/20 της Κεραμέως και του νόμου του προσοντολογίου του Γαβρόγλου.

Μέτρα στήριξης των συναδέλφων που εργάζονται μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους (στέγαση, σίτιση, μετακίνηση). Εξασφάλιση των αναγκαίων αδειών για τους εκπαιδευτικούς που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, χωρίς «αστερίσκους». Ίσα δικαιώματα για μόνιμους και αναπληρωτές.

Εξασφάλιση όλου του απαραίτητου αριθμού μόνιμων εργαζομένων στην καθαριότητα των σχολείων, ώστε να διασφαλίζονται οι υγειονομικοί όροι καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του σχολείου. Μονιμοποίηση των καθαριστριών. Επαναπρόσληψη των απολυμένων μεταναστ(ρι)ων καθαριστ(ρι)ων. Κατάργηση της ρατσιστικής διάταξης.

Δωρεάν διάθεση του αναγκαίου υλικού προστασίας στα σχολεία (μάσκες, γάντια, αντισηπτικά, υλικά καθαριότητας) με έκτακτη επιχορήγηση στις σχολικές επιτροπές.

Αναδιάταξη- Μείωση της ύλης για τη νέα χρονιά

Κατάργηση της τροπολογίας, της ΠΝΠ και της ΥΑ που αφορά τις κάμερες και την εξ αποστάσεως.

παράσταση διαμαρτυρίας του ΔΣ στον διευθυντή Εκπ/σης

Ενημέρωση από την παράσταση διαμαρτυρίας του ΔΣ στον διευθυντή Εκπ/σης

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Σε μια περίοδο που η ατομική ευθύνη παρουσιάζεται ως η μόνη προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της πανδημίας, καλύπτοντας την εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης.

Την ώρα που η «κοινωνική αποστασιοποίηση» παρουσιάζεται ως η μόνη διέξοδος και κάθε συλλογική διεκδίκηση, όλες οι συλλογικές διαδικασίες και οι ελευθερίες επιδιώκεται να αμφισβητηθούν, στοχοποιούνται και καταστέλλονται.

Καλούμε όλους και όλες να μη σταθούμε μόνοι/μόνες απέναντι στην πολιτική τους! Απέναντι σε κυβέρνηση-κεφάλαιο που θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές μας, διαλύουν το δημόσιο σχολείο, αποκλείουν τα παιδιά μας από τη μόρφωση και σαρώνουν τα εργασιακά μας δικαιώματα, να στήσουμε τοίχο!

Οι ιδιαίτερες συνθήκες του εγκλεισμού και της απομάκρυνσής μας από το φυσικό μας χώρο να μη γίνουν εμπόδιο για τη συλλογική δράση και στάση. Καλούμε όλους και όλες να επικοινωνούν με το σωματείο, να ενημερώνουν για πιέσεις, απειλές, και άλλα προβλήματα που προκύπτουν στην καθημερινότητά μας. Να ενημερώνονται για τις ανακοινώσεις και τις παρεμβάσεις του σωματείου (όσοι δεν λαμβάνουν email μπορούν να στείλουν το email τους στο email του συλλόγου syllogosfilis@gmail.com).

Την Τρίτη 1/12 το ΔΣ του συλλόγου πραγματοποίησε παράσταση διαμαρτυρίας στη Διεύθυνση ΠΕ Δυτ. Αττικής. Στη συνάντηση με τον κ. Κάππο τέθηκαν τα παρακάτω:

  1. Για την εξ αποστάσεως «εκπαίδευση»

Η επιλογή της κυβέρνησης να μη λάβει κανένα μέτρο για τη διαχείριση της πανδημίας, με μέτρα ενίσχυσης του ΕΣΥ πρώτα και κύρια, του συνωστισμού σε χώρους δουλειάς και στα ΜΜΜ, αλλά και στα σχολεία μας όπου στην πραγματικότητα δεν έχει δώσει ούτε ένα ευρώ για την ασφαλή λειτουργία τους, οδήγησε στο καθολικό lockdown και επιδιώκει να βάλει σε καραντίνα κοινωνικά, εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες!

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, φτάσαμε και στο κλείσιμο των σχολείων και την εφαρμογής της σύγχρονης εξ αποστάσεως «εκπαίδευση». Δηλώσαμε με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο πώς η τηλε- «εκπαίδευση» δεν είναι εκπαίδευση, τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δια ζώσης μαθησιακή διαδικασία. Το σχολείο είναι χώρος κοινωνικοποίησης, κοινωνικής μάθησης, δημιουργίας σχέσεων εμπιστοσύνης, βρίσκουν χώρο και εκφράζονται μαθητικά «λάθη», πειραματισμοί, αυθορμητισμοί, συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν διαφορετικές προσωπικότητες, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ατομικές ελευθερίες και ιδιαιτερότητες. Η έννοια της τάξης και της εκπαιδευτικής σχέσης, βασικών στοιχείων της εκπαίδευσης, διαλύονται. Η τάξη ως σύνολο μαθητών και εκπαιδευτικού, στον ίδιο χώρο, με τα ίδια μέσα, με οικοδόμηση σχέσεων αλληλεπίδρασης, συναισθημάτων και αναζητήσεων αποτελεί αναγκαία συνθήκη για το εκπαιδευτικό έργο, που περιλαμβάνει από τη γνώση μέχρι τη διαμόρφωση δημιουργικών και ενεργών ανθρώπων. Η τηλε- «εκπαίδευση» όχι απλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό, αλλά όταν αντικαθιστά τη ζώσα εκπαίδευση, το τραυματίζει ανεπανόρθωτα.

Με απόλυτο τρόπο τονίσαμε ότι το πιο επικίνδυνο γύρω από την εφαρμογή της εξ αποστάσεως είναι και η όξυνση των ταξικών ανισοτήτων και του ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΥ αποκλεισμού μαθητ(ρι)ών από την εκπαίδευση. Διαμορφώνονται οι όροι για την συγκρότηση μιας παράλληλης διαδικασίας, κατά παράβαση της Συνταγματικής επιταγής για καθολικά ισότιμη πρόσβαση σε δωρεάν δημόσια παιδεία ΟΛΩΝ των παιδιών. Ενός σχολείου που «υποχρεωτικά» αποκλείει όσους δεν μπορούν, όσους δεν έχουν, όσους δυσκολεύονται! Ένα παράλληλο τηλε-σχολείο που έρχεται να αντικαταστήσει το δημόσιο δωρεάν δια ζώσης!

Τα παιδιά των λαϊκών τάξεων, που η σχέση τους με τη γνώση δεν έχει δρομολογηθεί λόγω δυσκολιών του οικογενειακού τους περιβάλλοντος, αλλά οικοδομείται στο σχολείο μέρα με τη μέρα, όταν αυτό λείπει, πιο εύκολα οδηγούνται στην παραίτηση και την εγκατάλειψη. Μαθητ(ρι)ες με αναπηρίες ή/και μαθησιακές δυσκολίες χάνουν τη βασική τους πρόσβαση στις δομές υποστήριξης και εκ των πραγμάτων χάνουν την απόλυτα αναγκαία παρέμβαση που έχουν στη δια ζώσης διδασκαλία.

Τεράστιες είναι οι συνέπειες για τα παιδιά μεταναστών και προσφύγων, παιδιά Ρομά ή άλλων μειονοτήτων ή ευάλωτων ειδικών ομάδων που το σχολικό πλαίσιο αποτελεί γι’ αυτά ένα από τα λίγα σημείο αναφοράς. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το 2ο ΔΣ Άνω Λιοσίων και 3ο ΔΣ Ζεφυρίου, που με τη σημαντική πρωτοβουλία των συλλόγων διδασκόντων έχουν αναδείξει τις τρομαχτικές επιπτώσεις αυτής της κατάστασης στους μαθητές Ρομά. Δηλώσαμε ότι στεκόμαστε στο πλευρό των συναδέλφων και θα ενισχύσουμε με κάθε τρόπο τις πρωτοβουλίες που έχουν πάρει.

Επιπλέον, οι παραπάνω ανισότητες αναδεικνύονται και από την παντελή έλλειψη εξοπλισμού των σχολείων που θα μπορούσαν να διατεθούν στα παιδιά, καθώς κανένας ούτε μαθητής/τρια ούτε εκπαιδευτικός δεν νοείται να διαθέτει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ τον αναγκαίο εξοπλισμό, ούτε φυσικά σε καμία περίπτωση μπορεί ή πρέπει να τον εξασφαλίσει με δικά του έξοδα! Η εμπειρία των τάξεων μας δείχνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητ(ρι)ών μας συνδέεται μέσω κινητών τηλεφώνων, με κακές συνδέσεις internet, ενώ μεγάλος είναι και ο αριθμός των παιδιών που δε διαθέτει καθόλου εξοπλισμό!

Τονίσαμε το απαράδεκτο νομικό κενό γύρω από τα προσωπικά δεδομένα. Καμία δικλείδα ασφαλείας δεν υπάρχει, κανένα προσωπικό δεδομένο δεν εξασφαλίζεται, κανένα επιχείρημα της Κυβέρνησης δεν είναι επαρκές ούτε πειστικό. Την ίδια στιγμή, με επίταση θέσαμε και το γεγονός ότι οι εμπλοκή τρίτων στην όλη διαδικασία, διαταράσσει τις σχέσεις εμπιστοσύνης και ασφάλειας που οικοδομείται μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών, ενώ αφήνει απόλυτα εκτεθειμένους τους/τις συναδέλφους/ισσες σε κάθε λογής παρεμβάσεις.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες οι εκπαιδευτικοί με αίσθημα παιδαγωγικής ευθύνης, συλλογικότητας και αλληλεγγύης, κρατάνε ζωντανή τη στήριξη, την επαφή, την επικοινωνία και την παιδαγωγική σχέση με τους μαθητές και τις οικογένειές τους. Με γνώμονα πάντα τις ιδιαίτερες ανάγκες και δυνατότητες των μαθητ(ρι)ών, επιλέγουν τα μέσα και τη μορφή της επικοινωνίας και οργανώνουν το διδακτικό τους έργο και την επαφή με τους/τις μαθητ(ρι)ές, ανεξάρτητα από τους ασφυκτικούς όρους υποχρεωτικότητας που θέτει το Υπουργείο, ανταποκρινόμενοι στις έκτακτες συνθήκες και την εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης. Απαιτήσαμε με βάση όλα τα παραπάνω ο διευθυντής εκπαίδευσης να τοποθετηθεί με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο.

Από την πλευρά του, ο κ. Κάππος δήλωσε ότι αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες που του παρουσιάσαμε. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να αμφισβητήσει μια δεδομένη εκρηκτική κατάσταση που έτσι κι αλλιώς είτε με πανδημία είτε χωρίς αντιμετωπίζουμε χρόνια τώρα λόγω της διάλυσης του δημόσιου σχολείου και της χρόνιας αδιοριστίας;

Για ακόμη μία φορά με αόριστο τρόπο μας δήλωσε ότι με παρεμβάσεις του ενημερώνει το Υπουργείο για όλα τα παραπάνω. Καμία σαφή απάντηση για το θέμα των προσοπικών δεδομένων, την εμπλοκή τρίτων και για τα ζητήματα εξοπλισμού. Το μόνο που μας μετέφερε ήταν μια θολή ενημέρωση πως πιθανά να φτάσουν 700 laptop στην περιοχή που θα διατεθούν σε ΟΛΑ τα σχολεία της Δυτικής Αττικής. Αξίζει να αναφέρουμε απλώς ότι μόνο για τα δύο σχολεία Ρομά του συλλόγου από το σύνολο των 400 και πλέον μαθητών του σχολείων μόλις 15 σε σύνολο έχουν δυνατότητα πρόσβασης! Καταλαβαίνουμε ότι όλα αυτά αποτελούν απλά επικοινωνιακά παιχνίδια ανακοίνωσης τριψήφιων αριθμών για να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις αφελών και εγκάθετων! Σε καμία περίπτωση δεν απαντούν στις πραγματικές ανάγκες των σχολείων μας!

Ωστόσο, μετά από επιμονή μας για το ποια είναι η στάση της διεύθυνσης απέναντι στις παιδαγωγικές πρωτοβουλίες των συναδέλφων/ισσων να σταθούν δίπλα στους μαθητές τους με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους και όχι μόνο μέσω της σύγχρονης με τη χρήση της Webex, μας δήλωσε σαφώς ότι οι εκπαιδευτικοί στα πλαίσια του εργασιακού τους ωραρίου και των εκπαιδευτικών τους καθηκόντων, μπορούν να επιλέγουν και παράλληλους, ταυτόχρονους τρόπους με βάση τις ιδιαιτερότητες των τάξεων τους και τις ανάγκες των μαθητ(ρι)ών τους.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς και τους συλλόγους διδασκόντων να διαμορφώσουν την παιδαγωγική τους δουλειά με βάση τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες των τάξεων και των μαθητ(ρι)ών τους. Να καταγράψουν το σύνολο των παιδιών που δεν διαθέτουν laptop και άλλο αναγκαίο εξοπλισμό, ως συμπληρωματικό εργαλείο για τη δια ζώσης εκπαίδευση και όχι αναγκαστικά και μόνο για το διάστημα της τηλε –«εκπαίδευσης». Δε θεωρούμε το κινητό και τις μικρές οθόνες των tablet εργαλείο!

  1. Κενά – προσλήψεις – αναπληρωτές -υποχρεωτικές μετακινήσεις – άδειες ειδικού σκοπού

Καταγγείλαμε την απαράδεκτη πολιτική της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας να αφήσει για ακόμη μία φορά τα σχολεία μας χωρίς το αναγκαίο προσωπικό! Στο όνομα των κλειστών σχολείων και της τηλε- «εκπαίδευσης» οι προσλήψεις έχουν παγώσει, οι παράλληλες στηρίξεις έχουν μείνει στον αέρα, δεκάδες κενά παραμένουν. Μέσα σε αυτό το απαράδεκτο περιβάλλον και προκειμένου να μην προχωρήσουν στην αναγκαία κάλυψη των αναγκών, το Υπουργείο και ο Διευθυντής εκπαίδευσης επιλέγουν να φορτώσουν τα βάρη και πάλι στις πλάτες των εκπαιδευτικών!

  • Καταγγείλαμε και απαιτήσαμε να παρθεί τώρα πίσω η απαράδεκτη μετακίνηση εκπαιδευτικού από το τμήμα ένταξης του 7ου δημοτικού σχολείου στο Ειδικό Δημοτικό Ζεφυρίου για την κάλυψη κενού εκπαιδευτικού! Είναι αδιανόητο το πώς επιχειρείται να αποσαρθρωθεί η ειδική αγωγή, να διαλυθούν τα τμήματα ένταξης και να μείνουν οι μαθητ(ρι)ές χωρίς το αναφαίρετο δικαίωμά τους για στήριξη και μόρφωση! Η συναδέλφισσα για πάνω από δύο μήνες έχει οργανώσει τη δουλειά της με τα παιδιά και μέσα σε μία μέρα καλέστηκε να το εγκαταλείψει για να καλύψει κενό όσο διαρκεί η περίοδος της καραντίνας! Άκουσον άκουσον! Από την πλευρά του ο κ. Κάππος αρκέστηκε στο γνωστό «θα το δούμε» και δε δίστασε να πει ότι έτσι κι αλλιώς είναι προσωρινή λύση!

Διευθυντής εκπαίδευσης και Υπουργείο πετάνε στον κάλαθο των αχρηστών τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία ή/και ειδικές μαθησιακές ανάγκες και καταπατούν κατάφορα τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών! Θα μας βρουν απέναντι! Καλούμε το σχολείο και τους γονείς των παιδιών του τμήματος ένταξης του 7ου ΔΣ να απευθυνθούν με επιστολές καταγγελίας προς την Διεύθυνση για την άμεση ανάκληση της μετακίνησης της συναδέλφισσας υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα των παιδιών!

  • Στην ίδια λογική, επιδιώκεται να περιοριστεί και το δικαίωμα σε άδειες ειδικού σκοπού. Προκειμένου να μην προκύψουν κενά, με προφορική οδηγία προς τους/τις διευθυντές/ντριες και τις προϊσταμένες, ο διευθυντής εκπαίδευσης προσπαθεί να δημιουργήσει όρους και προϋποθέσεις ως προς τη χορήγηση ειδικών αδειών. Καλούμε κάθε συνάδελφο/ισσα που συναντά άρνηση ως προς την χορήγηση των αδειών από τα σχολεία τους να επικοινωνούν άμεσα με το σύλλογο, να διεκδικούν χωρίς ναι μεν αλλά το δικαίωμά τους και να καταθέτουν όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά, απαιτώντας η όποια άρνηση να δίνεται εγγράφως και όχι με προφορικές παραινέσεις για υπομονή ή ακόμη και ψυχολογικούς και άλλους ηθικούς εκβιασμούς!
  • Τέλος, σε ότι αφορά καταγγελίες που κάνουν λόγο για περικοπή μισθού στους/στις αναπληρωτ(ρι)ες λόγω συμβάσεων ΕΣΠΑ εάν δεν καλύπτουν το σύνολο των ωρών που προβλέπεται, έγινε σαφές από τον διευθυντή πως δεν τίθεται απολύτως κανένα τέτοιο ζήτημα. Ούτε δόθηκε ποτέ ως οδηγία ούτε προκύπτει με βάση το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.

Επιπλέον, ζητήσαμε στα πλαίσια της ίσης μεταχείρισης όλων των εκπαιδευτικών κάθε σχολικής μονάδας να δοθεί σαφής οδηγία προς τα σχολεία, πως η αναμόρφωση του προγράμματος και των ωρών των εκπαιδευτικών αφορά το σύνολο των συναδέλφων. Επομένως οι εκπαιδευτικοί των ειδικοτήτων, ιδιαίτερα των μονόωρων μαθημάτων, δε μπορεί να υποχρεούνται σε εξαντλητικά καθημερινά τηλε-5ωρα, την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί έχουν λιγότερες ώρες με βάση την προσαρμογή των προγραμμάτων. Ο διευθυντής εκπαίδευσης δεσμεύτηκε να στείλει οδηγία προς τα σχολεία σχετικά με τα παραπάνω.

Ερωτηματολόγιο στάσης εκπαιδευτικών απέναντι σε μαθητές Ρομά

Σχετικά με το ερωτηματολόγιο που έστειλε η διεύθυνση και αφορά τη στάση των εκπαιδευτικών απέναντι στους ρομά μαθητές.

Μεγάλα ερωτηματικά εγείρει η αποστολή ερωτηματολογίου από τη διεύθυνση πε δ. Αττικής προς τα σχολεία και αφορά τη στάση των εκπαιδευτικών απέναντι στους ρομά μαθητές. Μάλιστα το εν λόγω ερωτηματολόγιο ζητήθηκε από τους διευθυντές να το τυπώσουν, να το φωτοτυπήσουν, να το διανείμουν στους εκπαιδευτικούς και να στείλουν πίσω τα συμπληρωμένα. Στο email που στάλθηκε στα σχολεία αναφέρεται:

Στα πλαίσια συνεργασίας της Διεύθυνσης Π.Ε. Δυτικής Αττικής και του ΤΕΙ Αθήνας δια του Επιστημονικού Υπεύθυνου του Γραφείου Στήριξης ΡΟΜΑ Δυτικής Αττικής, αναπληρωτή καθηγητή Κοινωνικής Εργασίας κ. Χάρη Ασημακόπουλο, σε θέματα που αφορούν ΡΟΜ μαθητές, παρακαλούμε να συμπληρώσετε το συνημμένο ερωτηματολόγιο. Σκοπός είναι η αναγνώριση και πιθανότατα ο σχεδιασμός θετικών παρεμβάσεων που αφορούν την εκπαιδευτική κυρίως αλλά και την κοινωνική ένταξη των ΡΟΜΑ. Παράκληση της Διεύθυνσης είναι να τυπωθούν τα ερωτηματολόγια και να διανεμηθούν στους εκπαιδευτικούς της κάθε σχολικής μονάδας.

 

Πρόκειται για εμπαιγμό ή μήπως από πίσω κρύβεται άλλη σκοπιμότητα; Τι σημαίνει Σκοπός είναι η αναγνώριση και πιθανότατα ο σχεδιασμός θετικών παρεμβάσεων που αφορούν την εκπαιδευτική κυρίως αλλά και την κοινωνική ένταξη των ΡΟΜΑ;

Συνέχεια ανάγνωσης Ερωτηματολόγιο στάσης εκπαιδευτικών απέναντι σε μαθητές Ρομά