Η ΤΕΤΑΡΤΗ 16/6 ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ

Το αντεργατικό αντισυνδικαλιστικό τερατούργημα να μην κατατεθεί!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 8ΩΡΟ, ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ!
Η Πρωτομαγιά είναι μέρα-σύμβολο στον αγώνα των εργαζομένων όλου του κόσμου, για δουλειά και ζωή με δικαιώματα.
Διεκδικούμε τον πλούτο που παράγουμε, για τα δικαιώματα στην δουλειά, την υγεία, την παιδεία και τα δημόσια αγαθά
Λέμε όχι στην συναίνεση και την υποταγή του επίσημου συνδικαλισμού των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που αρνούνται να συμβάλλουν στην οργάνωση αγώνων αντίστασης και αντεπίθεσης.
Συνέχεια ανάγνωσης Με το ταξικό εργατικό κίνημα και τα πρωτοβάθμια σωματεία καλούμε στην απεργιακή συγκέντρωση στις 6 Μάη στις 10:30 πμ στα Προπύλαια – Η Πρωτομαγιά είναι μέρα απεργιακού αγώνα!Στην οξυμένη κατάσταση για την Πανδημία τα Ειδικά Σχολεία συνεχίζουν τη λειτουργία τους χωρίς κανένα μέτρο!! Όταν το Υπ. Παιδείας δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια στις γενικές δομές εκπαίδευσης, δεν μπορεί να το κάνει ούτε στις ειδικές, από τη στιγμή που δεν έχει λάβει κανένα επιπλέον μέτρο.
Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΚΠΕΜΠΟΥΝ SOSΟΛΕΣ – ΟΛΟΙ στη Μεγάλη Αντιφασιστική Διαδήλωση την Τετάρτη 7/10 ώρα 10 π.μ. Εφετείο Αθηνών
Η 7η Οκτώβρη μέρα απεργίας! (3ωρη στάση εργασίας ΔΟΕ/ΑΔΕΔΥ 8.00-11.00πμ + 3ωρη επιπλέον στάση του συλλόγου)
Η δίκη της Χρυσής Αυγής που κατηγορείται ως εγκληματική οργάνωση υπεύθυνη για τη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα πριν από 7 χρόνια, για τις επιθέσεις στους Αιγύπτιους ψαράδες και στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ από τα τάγματα θανάτου της νεοναζιστικής οργάνωσης έφτασε στο τέλος της την Παρασκευή 4/9/2020.
Συνέχεια ανάγνωσης Μεγάλη Αντιφασιστική Διαδήλωση την Τετάρτη 7/10Τα αντιεκπαιδευτικά – αντιασφαλιστικά μέτρα δεν θα περάσουν!
Όχι στην αξιολόγηση/αυτοαξιολόγηση εκπαιδευτικών και σχολικών μονάδων
Τα δικαιώματα και οι ανάγκες του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών μπροστά!
Η αντιασφαλιστική πολιτική βαθαίνει
Τέθηκε πρόσφατα σε «διαβούλευση» απ’ την κυβέρνηση της Ν.Δ. το σχέδιο νόμου για ένα «νέο» Ασφαλιστικό – Συνταξιοδοτικό σύστημα, το τρίτο των τελευταίων δέκα χρόνων, που ακολουθεί το δόγμα και τους στόχους των προκατόχων του, για συρρίκνωση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων, με κατεύθυνση να δοθούν στο μέλλον βορά στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Κι όλα αυτά σε συνθήκες παγίωσης των περικοπών στους μισθούς, με μείωση των αποδοχών ακόμα και 40% και με οικονομική αφαίμαξη από έμμεσους και άμεσους φόρους.
Το σχέδιο νόμου που κατέθεσε η κυβέρνηση, πιστό στις κατευθύνσεις ΕΕ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑακολουθεί κατά γράμμα την λογική της ανταποδοτικότητας και της κεφαλαιοποίησης του νόμου Κατρούγκαλου του ΣΥΡΙΖΑ. Η νέα καταλήστευση-ενσωμάτωση των αποθεματικών των επικουρικών ταμείων στον ΕΦΚΑ ανοίγει τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση – κατάργηση της επικουρικής και του εφάπαξ. Ταυτόχρονα, όχι μόνο βάζει ταφόπλακα στις προσδοκίες για αυξήσεις, αλλά παραπέμπει σε μειώσεις των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων μέχρι το 2060.
Ψεύδεται, λοιπόν, η κυβέρνηση όταν μιλάει για αύξηση των συντάξεων! Το μειωμένο κατά 226εκ. ευρώ (155 εκατ. ευρώ για τις κύριες συντάξεις και 71 εκατ. ευρώ για τις επικουρικές) κονδύλι του φετινού προϋπολογισμού είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Επιπλέον, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έχουν δεσμευτεί ότι η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ θα μειωθεί από 17,3% το 2016 στο 14% το 2020, στο 13% το 2025 και στο 12,5% το 2030! H ασφαλισμένη εργασία των 30 χρόνων, πολύ περισσότερο των 40 χρόνων, αποτελεί όνειρο θερινής νύχτας. Αυτό αφορά όχι μόνο την ελαστική εργασία στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και όλους τους συμβασιούχους στο δημόσιο και τους αναπληρωτές στην εκπαίδευση.
Η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν καταργεί όπως εξήγγειλε, αλλά αντίθετα θωρακίζει και επεκτείνει το ν. Κατρούγκαλου, διατηρώντας όλες τις αντιασφαλιστικές διατάξεις.
Συγκεκριμένα:
Νέα αντιεκπαιδευτικά μέτρα προωθούνται
Με τις ίδιες βάρβαρες νεοφιλελεύθερες – αντιλαϊκές και αντιεκπαιδευτικές πολιτικές, συνεχίζοντας το έργο όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, επιχειρεί η κυβέρνηση της Ν.Δ. και η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ να αλλάξουν το DNA του Δημόσιου Σχολείου. Συγκεκριμένα προωθεί:
Σε αυτό το πλαίσιο προετοιμάζεται το έδαφος για την αξιολόγηση-αυτοαξιολόγηση εκπαιδευτικών και σχολικών μονάδων, την προώθηση νομοσχεδίου για την επιλογή στελεχών και τις δομές της εκπαίδευσης και την επαναφορά των σχολικών συμβούλων με ρόλο αξιολογητή. Η αξιολόγηση αποτελεί το απαραίτητο εργαλείο για την προώθηση του ταξικού σχολείου της αγοράς, την αυτονομία της σχολικής μονάδας, τη σύνδεση της χρηματοδότησής τους με την την αξιολόγηση, τη μέτρηση, κατηγοριοποίηση και σύγκριση των σχολικών μονάδων, την «ελεύθερη» επιλογή σχολείου από τους γονείς, την εμπέδωση πιο σκληρών εξεταστικών φραγμών (τράπεζα θεμάτων, προτάσεις για περιφερειακές εξετάσεις σε δημοτικό και γυμνάσιο, ορισμός των εισακτέων από τα ΑΕΙ, βάση του δέκα).
Την ίδια στιγμή, η Υπουργός Παιδείας εξαγγέλλει την κατάτμηση του προγράμματος στα νηπιαγωγεία σε διδακτικά αντικείμενα (σήμερα εισαγωγή Αγγλικών και Φυσικής Αγωγής, αύριο ίσως γλώσσα, μαθηματικά, θρησκευτικά) καθώς και πολλαπλού βιβλίου στο νηπιαγωγείο καταπατώντας τις βασικές αρχές της φιλοσοφίας του, που είναι η γνώση διαμέσου του παιχνιδιού το οποίο αποτελεί το πιο κατάλληλο μέσο για την ολόπλευρη νοητική, ψυχοσωματική, κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και για τη συγκρότηση των πρώτων του γνώσεων, αξιών, δεξιοτήτων και ικανοτήτων και στάσεων καθώς και της κοινωνικοποίησης του νηπίου . Ο προσανατολισμός αυτός που θέλει να δώσει η Κυβέρνηση διαμέσου της εισαγωγής διδακτικών αντικειμένων/ειδικοτήτων, τροποποιούν τη διδακτική προσέγγιση που οργανώνεται σε κέντρα διαφέροντος υπό την μορφή σχεδίων εργασίας, project, δραστηριοτήτων έκφρασης και αφορά μεικτές ηλικίες παιδιών.
Οι πλειοψηφίες της συναίνεσης και της υποταγής σε ΑΔΕΔΥ, ΔΟΕ και ΟΛΜΕ με τη στάση τους και τις επιλογές τους, διευκολύνουν την κυβέρνηση να περνάει τα αντιλαϊκά μέτρα και ενισχύουν/τροφοδοτούν κλίμα ηττοπάθειας, αδράνειας και υποταγής στη βάση των εργαζομένων. α)Αρνήθηκαν να απαντήσουν με απεργιακή κινητοποίηση στις 21 και 23 Ιανουαρίου όταν ψηφιζόταν ο νόμος για την ισοτιμία των ιδιωτικών κολεγίων με τα δημόσια πανεπιστήμια β) υπονόμευσαν ανοιχτά την πρόταση για απεργιακή κινητοποίηση για τους διορισμούς στις 31 Ιανουαρίου καθώς και το συλλαλητήριο που οργάνωσαν Σύλλογοι ΠΕ και ΕΛΜΕ και γ) αρνήθηκαν την αγωνιστική πρόταση για απεργία στις 13/2 και ΓΣ για κλιμάκωση μετά από Γενικές Συνελεύσεις για το συνταξιοδοτικό, επιλέγοντας μόνο μια απεργιακή κινητοποίηση τη μέρα ψήφισης ενός ακόμη αντισυνταξιοδοτικού νόμου για «την τιμή των όπλων».
Ο μόνος τρόπος για την ανατροπή όλων των παραπάνω αντιλαϊκών – αντεργατικών πολιτικών είναι να οργανωθεί ένας νικηφόρος αγώνας διαρκείας από την πλευρά των εργαζόμενων και των συνδικάτων τους
Για να δυναμώσει ο αγώνας για μόνιμη και σταθερή εργασία
Αποφασίζουμε και καλούμε:
29 χρόνια μετά… Ο Νίκος Τεμπονέρας ΖΕΙ! Κάτω τα χέρια από τα πολιτικά κοινωνικά δικαιώματα και τις ελευθερίες! Με αγώνες τιμάμε τον Νίκο Τεμπονέρα!
Στις 9 Γενάρη του 2020 συμπληρώνονται 29 χρόνια από την δολοφονία του αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα. Έπεσε νεκρός κτυπημένος με λοστό στο κεφάλι από το στέλεχος της τότε ΟΝΝΕΔ Γ. Καλαμπόκα, μετά από εισβολή ομάδας ροπαλοφόρων μέσα στο σχολικό συγκρότημα του τότε 3ου & 7ου Γυμνασίου και Λυκείου Πάτρας, που τελούσε υπό μαθητική κατάληψη, με τη συμπαράσταση γονιών και καθηγητών. Η επίθεση αυτή είχε σαν στόχο την καταστολή του μαζικού εκπαιδευτικού κινήματος που είχε αναπτυχθεί σε ολόκληρη τη χώρα με πολύμορφο αγώνα μαθητών, εκπαιδευτικών, φοιτητών, ενάντια στο αντιδραστικό νομοσχέδιο του τότε Υπουργού Παιδείας της κυβέρνησης της Ν.Δ. (κυβέρνηση Κων. Μητσοτάκη) Βασίλη Κοντογιαννόπουλου και είχε σαν αποτέλεσμα τον μεγάλο λαϊκό ξεσηκωμό που ακολούθησε ενάντια στον αυταρχισμό και την κρατική καταστολή, την παραίτηση του υπουργού και την απόσυρση όλων των επίμαχων νομοθετημάτων (λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, κατάργηση της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων, επιβολή χρονικού ορίου στις σπουδές, απόπειρα περιορισμού του πανεπιστημιακού ασύλου, επιβολή ομοιόμορφης ενδυμασίας, έπαρση της σημαίας κ.ά.)
Συνέχεια ανάγνωσης ο Τεμπονέρας ζει!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ
Αγώνας για Ψωμί- Παιδεία -Ελευθερία
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Σήμερα 46 χρόνια μετά, ο αγώνας για Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία παραμένει ζωντανός και επίκαιρος και ξαναζεί στους σημερινούς αγώνες της νεολαίας και του λαού. Παραμονές του γιορτασμού του Πολυτεχνείου, η κυβέρνηση της Ν.Δ. δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο:
Οδηγούν σε νέα ακόμα χειρότερη θέση με μεγάλους κινδύνους γα τους εργαζόμενους το λαό και τη νεολαία.
Η πορεία του πολυτεχνείου πρέπει να είναι μια μεγάλη συγκέντρωση όλων των αγωνιζόμενων και ένα δείγμα για την απόφαση μας να μη μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Μια νέα ανάταση των αγώνων για ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.
Καλούμε τους συναδέλφους:
Προσυγκέντρωση εκπαιδευτικών, στην πλ. Κλαυθμώνος.
8
Μάρτη: Αγώνας για την γυναικεία
χειραφέτηση
Πανελλαδική Στάση
Εργασίας 13:00 – 16:00
Συμμετέχουμε
Απεργιακή Συγκέντρωση 13.30 Κλαυθμώνος με τα σωματεία του δημοσίου
6.00μ.μ. Στηρίζουμε το συλλαλητήριο Κλαυθμώνος με σωματεία και γυναικείες συλλογικότητες
Η φετινή παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, στις 8 του Μάρτη, αποκτά επιτέλους και διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα νέα χαρακτηριστικά. Αυτή η ημέρα ήταν πάντοτε υπόθεση του εργατικού κινήματος, μιας και από τους αγώνες του προέκυψε αυτή η “επέτειος” στις αρχές του 20ού αιώνα. Η 8η Μάρτη είναι η μέρα που οι υφάντριες της Νέας Υόρκης το 1857 σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσής τους. Οι γυναίκες της κλωστοϋφαντουργίας και του ιματισμού κατέβηκαν σε μαζική διαδήλωση στους δρόμους της Νέας Υόρκης ζητώντας λιγότερες ώρες δουλειάς, ίσες αμοιβές με τους άνδρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η διαδήλωση πνίγηκε στο αίμα και αποτέλεσε σταθμό στην πάλη των εργατριών γυναικών. Με πρωτοβουλία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς το 1910, ύστερα από την πρόταση της επαναστάτριας Κλάρα Τσέτκιν, η 8η Μάρτη καθιερώθηκε σαν Ημέρα της Γυναίκας. Η ίδια ημερομηνία θεωρείται και η επίσημη έναρξη της ρώσικης επανάστασης, όταν οι απεργοί της Αγίας Πετρούπολης ενώθηκαν στην αντιπολεμική διαδήλωση των γυναικών, που απαιτούσαν να επιστρέψουν τα παιδιά τους από το μέτωπο, δείγμα του πώς οι αγώνες των γυναικών μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.